یعنی چه
مفطح در لغت به معنای پهن، عریض و گسترده است. اما در فرهنگ عامه و بهویژه میان عربهای خوزستان و بینالنهرین، نام یکی از اصیلترین، مجللترین و پرچربترین غذاهای سنتی است که از گوشت تکههای بزرگ یا بره درسته به همراه پلو زعفرانی، کشمش و لپه تهیه میشود و در سینیهای بزرگ برای مهمانان رسمی سرو میگردد.
تلفظ
این کلمه به صورت مُفَطَّح (تلفظ: mo-fat-tah) خوانده میشود که در گویشهای محلی گاهی به آن امفطح نیز میگویند.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه معمولاً خودِ «مفطح» با ۴ حرف است یا به عنوان معادل غذای عربی خوزستان و کلمه پهن به کار میرود.
به انگلیسی
برای مفاهیم لغوی از کلماتی مثل Wide یا Flattened استفاده میشود و برای اشاره به این غذای خاص سنتی، خود کلمه Mufattah یا معادل آن Ghuzi به کار میرود.
به عربی
این واژه ریشه اصیل عربی دارد و از فعل «فطح» به معنی پهن کردن گرفته شده است که در کشورهای حوزه خلیج فارس و عراق نیز به همین نام سرو میشود.
به فارسی
برگردان دقیق لغوی آن به فارسی کلماتی چون «پهن» و «عریض» است، اما در اصطلاح فرهنگی میتوان آن را «ضیافت برهپلو سنتی خوزستان» نامید.
نماد چیست
مفطح در فرهنگ مردم عرب خوزستان و جهان عرب، نماد بارز سخاوت، کرم، مهماننوازی و بزرگداشت مقام مهمان در ضیافتها، اعیاد مذهبی و مراسمهای رسمی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل مفطح
واژه «مُفَطَّح» یک واژه اصیل عربی از ریشه «ف ط ح» است که در لغت به معنای پهن، عریض و گسترده میباشد. این کلمه پس از ورود به زبان و فرهنگ فارسی، امروزه بیش از هر چیز یادآور یکی از مجللترین و اصیلترین غذاهای سنتی مردم عرب خوزستان است که در سینیهای بزرگ و مجمعه برای پذیرایی از مهمانان ویژه آماده میشود.
این غذا که شامل بره درسته یا تکههای بسیار بزرگ گوشت گوسفندی پخته شده به همراه برنج زعفرانی، لپه و کشمش است، فراتر از یک وعده غذایی ساده، یک آیین فرهنگی به شمار میرود. سرو مفطح در مراسمها و اعیاد، نشاندهنده ارادت میزبان و تکریم تام و تمام مهمانان است.
در مجموع، مفطح هم در ساختار لغوی خود مفهوم وسعت و پهناوری را میرساند و هم در جایگاه فرهنگی، نمادی قطعی از سفرهداری، سخاوت فراوان و آداب و رسوم اصیل ضیافت در میان مردم جنوب ایران و بینالنهرین است.