یعنی چه
این واژه در لغت به معنای درهمپیچیده شدن، در خود فرو رفتن و سپری شدن است. در اصطلاح روانشناسی جدید، اصطلاح «الانطواء علی الذات» به عنوان معادل دقیق درونگرایی (Introversion) و تمایل به تنهایی و انزوا به کار میرود.
تلفظ
این کلمه بر وزن انفعال است و به صورت اِنْطِواء تلفظ میشود که همزه پایانی آن در فارسی معمولاً صامت خوانده میشود.
در جدول
کلمه انطواء در جدولهای کلمات متقاطع معمولاً به عنوان معادل درونگرایی، گوشهگیری یا پیچیدگی طومار مطرح میشود و دقیقاً ۶ حرف دارد.
به انگلیسی
بسته به متن، در مباحث روانشناختی از واژه Introversion و در مفاهیم فیزیکی، ریاضی یا ساختاری از Folding و Involution استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی این واژه کاربرد گستردهای دارد؛ به ویژه ترکیب «الانطواء النفسي» یا «انطوائي» برای توصیف فرد درونگرا و ساکت به کار میرود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل درونگرایی، گوشهگیری، در خود فرورفتن، نوردیده شدن و پیچیدگی هستند.
نماد چیست
این واژه نماد سنتی یا اسطورهای ثبتشدهای ندارد، اما در تصویرسازیهای ذهنی و ادبی، به عنوان نماد پیله تنهایی، طومار درهمپیچیده و پنهانکاری تداعی میشود.
جمعبندی و توضیح کامل انطواء
واژه انطواء یک مصدر عربی از ریشه «طوی» است که به فرهنگ لغات فارسی وارد شده است. این کلمه در اصل به معنای تا شدن، درهمپیچیدن و پنهان شدن است. ریشه آن با کلماتی مانند «طی کردن» و «طومار» همخانواده بوده و مفهوم درهمپیچیدن یک صفحه یا سپری شدن زمان را میرساند.
در مفاهیم معاصر و روانشناسی، انطواء به عنوان برگردانی برای درونگرایی (Introversion) شناخته میشود. زمانی که فردی تمایل به حضور در اجتماع نداشته و ترجیح میدهد در دنیای درونی خود سیر کند، به این حالت انطواء یا درونگرایی میگویند که نقطه مقابل آن انبساط یا برونگرایی است.
در متون کهن و تفاسیر قرآنی نیز هرچند خود کلمه مستقیماً نیامده، اما واژههای همریشه با آن (مانند طیّ) برای توصیف درهمپیچیده شدن آسمانها و زمین در روز قیامت به کار رفته است که نشاندهنده ابعاد عمیق و ادبی این واژه در زبان فارسی است.