یعنی چه
واژهٔ متحابه به معنای دوستدار یکدیگر، با یکدیگر دوستیکننده و نشاندهندهٔ یک رابطهٔ عاطفی و دوستی دوجانبه و متقابل بین دو یا چند نفر است. این واژه بر وزن متفاعله از باب تفاعل است که مفهوم مشارکت طرفین را میرساند.
تلفظ
این واژه به صورت مُتَحَابِّه (با فتح ت و ح، و تشدید و کسر ب) تلفظ میشود و در حالت جمع به صورت متحابین (مُتَحابِّین) به کار میرود.
در جدول
پاسخ ۶ حرفی در جدول برای معادل «دوستداران یکدیگر»، کلمهٔ «متحابه» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم دوستی و محبت متقابل از عباراتی استفاده میشود که بر دوجانبه بودن عاطفه تأکید دارند.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی و از ریشه «ح ب ب» (حبّ) است که در این زبان نیز دقیقاً به معنای افراد دارای محبت متقابل به کار میرود.
به فارسی
برابرهای فارسی این واژه شامل کلماتی مانند دوستدار یکدیگر، یارِ هم، مأنوس و همدوست است که نزدیکی قلبی دو طرف را نشان میدهد.
در قرآن
خود واژهٔ «متحابه» یا «متحابین» در متن قرآن کریم ذکر نشده است؛ با این حال، مفهوم و روح آن در آیاتی که به برادری، مودت و الفت میان مؤمنان اشاره دارند (مانند آیه ۱۰ سوره حجرات: إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ) کاملاً مشهود است. شایان ذکر است که این کلمه در احادیث نبوی بسیار رایج است، به ویژه در عبارت «المُتَحابّینَ فِی الله» که به کسانی اشاره دارد که تنها به خاطر خشنودی خداوند با یکدیگر دوستی میورزند.
جمعبندی و توضیح کامل متحابه
واژهٔ «متحابه» یک اصطلاح اصیل با ریشهٔ عربی (از ماده حبّ) است که به طور گسترده وارد ادبیات دینی، عرفانی و اخلاقی زبان فارسی شده است. این کلمه به معنای کسانی است که رابطهای مبتنی بر مهر، مودت و دوستی دوجانبه دارند. از نظر ساختار زبانی، قرار گرفتن در باب تفاعل نشاندهنده این است که این محبت یکطرفه نیست، بلکه جریانی متقابل و همسنگ میان طرفین است.
در فرهنگ اسلامی، این مفهوم فراتر از یک دوستی ساده است و بیشتر در قالب اصطلاح «متحابین فی الله» شناخته میشود. این عبارت نمادی از برادری ایمانی، صفا، یکدلی و عشق خالصانهای است که عاری از طمع دنیوی و مادی بوده و تنها برای رضای خدا شکل گرفته است؛ پیوندی قلبی که در روایات پاداش عظیمی برای آن در آخرت وعده داده شده است.