یعنی چه
واژه «دلقی» صفت نسبی است و به هر چیز یا خرقهای گفته میشود که از جنس دلق (جامه مندرس، خرقه یا پشمینه درویشان) باشد یا ویژگیهای آن مانند کهنگی، سادگی و مرقع بودن را داشته باشد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «دَلق» به همراه یای نسبت در آخر آن است که به شکل دَ لْ قِ یْ (dalqi) خوانده میشود.
در جدول
پاسخ دقیق برای این کلمه در جدول خود واژه «دلقی» با ۴ حرف است. همچنین ممکن است به عنوان راهنما با کلماتی چون خرقه یا جامه درویشی همسانی داشته باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی متناسب با بافت متن، از عباراتی که به لباسهای مذهبی، صوفیانه یا جامه مندرس اشاره دارند استفاده میشود.
به فارسی
مترادفهای اصیل فارسی این واژه شامل کلماتی چون خرقهای، ژندهپوشی، درویشی، صوفیانه و مرقّع است. در مقابل، واژههای اطلسی، دیبایی، شاهانه و فاخر به عنوان متضاد آن شناخته میشوند.
نماد چیست
در ادبیات تصوف و عرفان، دلقی و دلق نماد زهد، فقر اختیاری، بریدن از مادیات دنیا و پنهان کردن فضل و کمال در پوششی ساده است. با این حال، در اشعار بزرگانی چون حافظ و مولانا گاهی به عنوان نمادی از زهد ریایی و تظاهر نیز نقد شده است.
جمعبندی و توضیح کامل دلقی
واژه دلقی صفت نسبی ساختهشده از «دلق» است که در اصل به جامههای مندرس، ساده و پشمینه درویشان و صوفیان اشاره دارد. این واژه ریشه در زبان عربی (معرب واژه فارسی دله یا از ریشه دلق) دارد و طی قرون متمادی در ادبیات عرفانی و کلاسیک فارسی به عنوان یکی از اصطلاحات کلیدی تثبیت شده است.
در حوزه معنایی و نمادین، دلقی فراتر از یک نوع پوشش، نمایانگر یک سبک زندگی مبتنی بر فقر اختیاری، زهد و رهایی از بند مادیات است. هرچند که در اشعار شاعران منتقد، جنبه منفی آن یعنی تظاهر و زهد ریایی نیز مورد توجه و نکوهش قرار گرفته است.