یعنی چه
این واژه دو کاربرد علمی تخصصی دارد: ۱. در گیاهشناسی به بافت پارانشیمی درونی برگ (میانبرگ) میگویند که سرشار از کلروپلاست بوده و وظیفه اصلی فتوسنتز را بر عهده دارد. ۲. در میکروبیولوژی به میکروبها یا باکتریهایی اطلاق میشود که در دمای معتدل (بین ۲۰ تا ۴۵ درجه سانتیگراد) بهترین رشد را دارند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت مَ زُ فی ل [mæzofil] است که مصوت اول آن کوتاه و مصوتهای بعدی کشیده و بلند هستند.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این کلمه معمولاً به عنوان پاسخ برای طراحان سوال با راهنمای «بافت درونی برگ» یا «باکتریهای معتدلدوست» کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به موضوع مورد نظر از دو املای متفاوت استفاده میشود؛ اولی برای ساختار گیاهی و دومی برای موجودات زنده دماسنجی.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی نیز همین واژه علمی با نگارش Mezofil برای هر دو مفهوم زیستشناسی و میکروبیولوژی به کار میرود.
به فارسی
برابرهای مصوب و رایج فارسی برای این واژه بیگانه، کلمه «میانبرگ» در تشریح آناتومی گیاهان و واژه «میانهدوست» برای توصیف باکتریهای دمای متوسط است.
نماد چیست
مزوفیل یک اصطلاح کاملاً مدرن و تخصصی در علوم تجربی است؛ به همین دلیل در ادبیات کلاسیک، اسطورهها یا فرهنگ عامه دارای نماد یا مظهر خاصی نیست.
معنی انگلیسی/خارجی
این واژه از طریق زبان فرانسوی (Mésophile) وارد زبان فارسی شده است. ریشه اصلی آن به یونانی باستان بازمیگردد که از دو بخش mesos (به معنی میانه یا وسط) و philos (به معنی دوستدار یا جاذب) تشکیل شده است. در متون علمی سراسر جهان برای توصیف بافت میانی برگ یا ارگانیسمهای متمایل به شرایط دمایی متوسط استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل مزوفیل
واژه مزوفیل یک واژه بینالمللی تخصصی است که در دو شاخه مهم از علوم زیستی کاربرد دارد. در گیاهشناسی، این کلمه به بافت سبز و نرمی اشاره میکند که بین دو لایه روپوست بالایی و پایینی برگ قرار گرفته و نیروگاه اصلی فتوسنتز و تولید غذای گیاه به شمار میرود.
در سوی دیگر و در علم میکروبیولوژی، این کلمه توصیفکننده باکتریها و ریزاندامگانی است که برای بقا و تکثیر به محیطهایی با دمای ملایم و طبیعی نیاز دارند. این موجودات در تقابل با جانداران سرمادوست (سایکروفیل) یا گرمادوست (ترموفیل) قرار میگیرند و بخش عمدهای از باکتریهای فعال در بدن انسان و طبیعت را شامل میشوند.