یعنی چه
واژه مُستَهتِر در زبان فارسی به کسی اطلاق میشود که به شدت شیفته، حریص و دلباخته کار یا چیزی شده باشد، به طوری که تمام فکرش را درگیر کند. همچنین این کلمه به معنای فرد بیپروا، لاابالی یا کسی است که به دنبال هوای نفس و امور بیهوده میرود. نکته بسیار مهم این است که این واژه را نباید با کلمه «مستتر» (به معنی پنهان و پوشیده) اشتباه گرفت.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت مُستَهتِر (mōs-tah-ter) است که حرف اول آن ضمه، حرف سوم فتحه و حرف پنجم کسره میگیرد.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنمای «شیفته»، «دلباخته» یا «بیپروا»، واژه ۶ حرفی «مستهتر» به کار میرود.
به انگلیسی
بسته به بافت متن و کاربرد کلمه، میتوان از معادلهای فوق در زبان انگلیسی استفاده کرد.
به عربی
این واژه ریشه عربی دارد و از ماده «هـ ت ر» در باب استفعال ساخته شده است.
به ترکی
در زبان ترکی برای رساندن مفهوم بیمبالاتی و بیپروایی از واژه Umursamaz استفاده میشود.
به فارسی
برابرهای دقیق فارسی این کلمه شامل واژههایی چون شیفته، دلباخته، حریص، بیپروا و لاابالی است که ویژگیهای رفتاری فرد مستهتر را نشان میدهند.
جمعبندی و توضیح کامل مستهتر
واژه «مُستَهتِر» از ریشه عربی «هتر» مشتق شده و در ادبیات به معنای فردی است که به دلیل شدت علاقه به یک امر، تمام تمرکز خود را روی آن گذاشته و نسبت به مسائل دیگر بیپروا یا بیتوجه شده است. این کلمه جنبهای از افراط در شیفتگی یا لاابالیگری را در خود دارد.
اشتباه بسیار رایجی که در زبان فارسی امروزی رخ میدهد، خلط این کلمه با واژه «مُستَتِر» (از ریشه ستر به معنی پنهان) است. در حالی که مستتر به مفاهیم غایب و پوشیده اشاره دارد، مستهتر کاملاً به روحیات اخلاقی، دلباختگی شدید و گاه بیباکی منفی فرد مربوط میشود.