معنی رهگذر چیست؟ مترادف و متضاد آن

معنی

واژه «رهگذر» در زبان فارسی دارای دو کاربرد اصلی است؛ نخست در نقش صفت فاعلی مرخم به معنای شخصِ عابر، پیاده یا مسافری است که در حال گذشتن از یک مسیر است. دوم در نقش اسم مکان به معنای جای عبور، معبر، ممر و راهی است که مردم از آن می‌گذرند.

یعنی چه

عبارت رهگذر به زبان ساده یعنی کسی که در یک جا ثابت نمی‌ماند و حضورش موقتی است. این واژه از ترکیب دو بخش «ره» (مخفف راه) و «گذر» (از مصدر گذشتن) ساخته شده و مفهوم عبور کردن از یک فضا یا مسیر را می‌رساند.

مترادف

کلمات فوق بسته به اینکه رهگذر در متن به معنای «شخصِ عبورکننده» باشد یا «مکانِ عبور»، به عنوان مترادف‌های دقیق آن به کار می‌روند.

متضاد

در منابع واژه‌نامه‌ای متضاد مستقیم و قطعی برای این واژه ثبت نشده است، اما از نظر معنایی، کلماتی که بر ماندگاری و عدم حرکت دلالت دارند (برای شخص) و کلماتی مثل بن‌بست (برای مکان) متضاد آن محسوب می‌شوند.

هم خانواده

از آنجا که رهگذر یک واژه مرکب فارسی است، تمامی واژه‌های مشتق و هم ریشه با دو جزء «راه» و «گذشتن» هم‌خانواده‌های آن به شمار می‌روند.

جمله سازی

در جدول

کلمه «رهگذر» کلمه‌ای ۵ حرفی است که در جدول‌های متقاطع معمولاً در پاسخ به طراحانی که «عابر پیاده» یا «محل عبور» را می‌خواهند، استفاده می‌شود.

به انگلیسی

در زبان انگلیسی اگر منظور شخصِ عابر باشد از Passerby یا Pedestrian استفاده می‌شود و اگر منظور مسیر و معبر باشد، کلماتی مثل Passage یا Pathway به کار می‌روند.