یعنی چه
این عبارت یک اصطلاح لغوی قدیمی در زبان فارسی نیست، بلکه ترجمه مستقیم عبارت انگلیسی "Heal the World" (نام ترانه و بنیاد خیریه مشهور مایکل جکسون در سال ۱۹۹۲) است. امروزه این عبارت به عنوان یک مفهوم بشردوستانه و صلحطلبانه در میان فارسیزبانان رواج یافته و به معنای تلاش برای ساختن جهانی بهتر، شفا بخشیدن به دردهای بشریت و گسترش صلح و دوستی است.
تلفظ
تلفظ این عبارت ترکیبی از کلمات فارسی و عربی به صورت [دُنْیْا رٰا اِلْتِیٰامْ بَدِهْ] است.
در جدول
در مسابقات و جداول کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف (۱۵ حرف)، خودِ عبارت «دنیا را التیام بده» یا معادلهای مشابه آن است.
به انگلیسی
این عبارت ترجمه مستقیم اصطلاح انگلیسی Heal the World است که در فرهنگ عامه بینالمللی کاملاً شناخته شده است.
به عربی
در زبان عربی برای رساندن این مفهوم بشردوستانه از عباراتی مانند «اشفِ العالم» یا «داوِ العالم» استفاده میشود.
به فارسی
برگردانهای خالصتر یا مترادفهای فارسی این عبارت شامل مواردی چون «جهان را شفا ببخش»، «دنیا را اصلاح کن» و «بهبودی بخشیدن به جهان» است.
در قرآن
خود عبارت «دنیا را التیام بده» یا واژه «التیام» در قرآن مجید به کار نرفته است. با این حال، واژه «الدُّنْیا» ۱۱۵ بار در قرآن ذکر شده و مفاهیمی نظیر «شِفاء» برای بهبود دردهای روحی و جسمی انسانها در آیاتی مانند «وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاءٌ وَرَحْمَةٌ» مطرح گردیده است.
معنی انگلیسی/خارجی
این عبارت در اصل از زبان انگلیسی و عنوان اثر مشهور "Heal the World" وارد زبانهای دیگر از جمله فارسی شده است. این اصطلاح اشاره به یک جنبش و نگرش جهانی دارد که مردم را به همبستگی، حمایت از کودکان آسیبدیده از جنگ و فقر، و ترمیم آسیبهای کره زمین دعوت میکند.
جمعبندی و توضیح کامل دنیا را التیام بده
عبارت «دنیا را التیام بده» یک ترکیب واژگانی معاصر در زبان فارسی است که ریشه در فرهنگ صلحطلبی بینالمللی دارد. این عبارت از سه جزء تشکیل شده است: «دنیا» و «التیام» که ریشه عربی دارند و فعل امر «بده» که ریشهای فارسی دارد. در لغت، التیام به معنای سازگاری و جوش خوردن زخم است و ترکیب این کلمات پیامی عمیق از صلح و بهبودی را منتقل میکند.
اگرچه این اصطلاح در متون کهن فارسی یا کتب آسمانی سابقه درخواستی مستقیم ندارد، اما به دلیل پیوند عمیق با مفاهیم والای انسانی مانند فداکاری، کمک به همنوع و حفاظت از زمین، جایگاه ویژهای در ادبیات اجتماعی امروز پیدا کرده است. این مفهوم معمولاً در فرهنگ عامه با نمادهایی چون کبوتر صلح یا کره زمین در میان دستان انسان تداعی میشود.