معنی
واژه اطب از نظر لغوی اسم تفضیل در زبان عربی است و به معنای فردی است که در امر طبابت و درمان، مهارت و دانش بیشتری نسبت به دیگران دارد. در برخی متون نیز به عنوان شکل سادهشده یا اشتباه املایی اطباء (پزشکان) به کار میرود.
یعنی چه
این کلمه برای توصیف پزشک حاذقتر و داناتر استفاده میشود؛ یعنی کسی که در تشخیص بیماری و درمان شفابخش، از تخصص و تجربه بالاتری برخوردار است.
مترادف
واژههایی که مفهوم برتری در دانش پزشکی و درمانگری را میرسانند، مترادف این کلمه به شمار میروند.
متضاد
برای این واژه تفضیلی، متضاد مستقیم و واحدی در منابع ثبت نشده، اما از نظر مفهومی روبروی فرد ماهر در طب قرار میگیرد.
هم خانواده
این کلمات همگی از ریشه سه حرفی عربی (ط - ب - ب) مشتق شدهاند و با مفاهیم درمان و پزشکی در پیوند هستند.
جمله سازی
در جدول
در جدولهای متقاطع، این کلمه معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنمای 'پزشکتر' یا 'ماهرتر در طب' کاربرد دارد.
به انگلیسی
از آنجا که اطب صفت تفضیلی است، در زبان انگلیسی با استفاده از عبارات مقایسهای برای تخصص پزشکی ترجمه میشود.
جمعبندی و توضیح کامل اطب
واژه «اطب» از ریشه عربی (ط-ب-ب) مشتق شده و از نظر دستور زبان، اسم تفضیل است که مفهوم «پزشکتر» یا «داناتر در علم طب» را میرساند. این کلمه در متون کهن و ادبی برای اشاره به درمانگری که مهارت و تخصص بالاتری نسبت به دیگران دارد استفاده میشده است.
گاهی در زبان عامیانه و جستجوهای روزمره، این واژه با کلمه «اطباء» (به معنی پزشکان که جمعِ طبیب است) یا «اطیب» (به معنی پاکیزهتر) اشتباه گرفته میشود. با این حال، اطب واژهای مفرد و توصیفی است و اشاره مستقیم به برتری در دانش و حکمت پزشکی دارد.
در فرهنگ و ادبیات فارسی، ریشه این کلمه همواره با مفاهیمی چون شفابخشی، حکمت عملی و درمان جسم و روح گره خورده است. اگرچه این لفظ امروزه در گفتارهای روزمره کمتر به گوش میرسد، اما به عنوان یک پاسخ دقیق سه حرفی در جدولهای کلمات متقاطع فراوانی بالایی دارد.