یعنی چه
این اصطلاح عامیانه زمانی به کار میرود که فرد در حالت بلاتکلیفی بیفایده قرار دارد و وقت خود را برای امر یا شخصی هدر میدهد که هیچ خروجی، نتیجه یا پاداشی در پی نخواهد داشت.
تلفظ
این ترکیب از دو بخش «وِل» (با تلفظ v-e-l به معنای رها و بیهوده) و «معطلی» (با تلفظ ma'tali از ریشه معطل) ساخته شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، معادلهای این اصطلاح معمولاً با عناوینی چون عاطل و باطل، پا در هوا بودن یا وقتکشی ظاهر میشوند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی عبارات متعددی برای رساندن مفهوم انتظار عبث و بیهوده وجود دارد که نزدیکترین کنایهها به این اصطلاح هستند.
به عربی
در زبان عربی فصیح برای توصیف این حالت از ترکیبهای مربوط به ضایع شدن وقت یا انتظارهای بیهدف استفاده میشود.
در قرآن
خود ترکیب عامیانه «ول معطلی» در قرآن وجود ندارد؛ اما ریشه بخش دوم آن (ع-ط-ل) یکبار در آیه ۴۵ سوره حج به صورت «بِئْرٍ مُّعَطَّلَةٍ» به معنی چاه متروک و رها شده به کار رفته است.
جمعبندی و توضیح کامل ول معطلی
اصطلاح عامیانه و کنایی «ول معطلی» یا «ول معطل بودن» از ترکیب دو واژه با ریشههای متفاوت ساخته شده است. واژه «وِل» در زبان عامیانه فارسی به معنای رها، آزاد و بیهدف است و «معطلی» از واژه عربی «مُعَطَّل» (به معنی بیکار یا بیاثر شده) ریشه میگیرد. ترکیب این دو با هم، مفهوم شدیدتری از اتلاف وقت و بلاتکلیفی مطلق را منتقل میکند.
این عبارت دقیقاً زمانی استفاده میشود که شخص متوجه میشود تمام زمان و انرژی که برای یک کار، یک رابطه یا یک وعده گذاشته، پوچ بوده و هیچ سرانجام روشنی ندارد. در واقع، نوعی آگاهی توام با سرخوردگی از یک انتظار بیفایده را بازگو میکند.
از نظر تصویری و نمادین، این اصطلاح در ادبیات مکتوب یا کاریکاتورها معمولاً با نشانههایی مثل علف سبز شدن زیر پا یا چرخاندن بیهدف انگشتان دست (همانند معادل انگلیسی آن) به تصویر کشیده میشود که همگی دلالت بر سکون و بیثمری دارند.