یعنی چه
«واریه» (یا واریة) در لغتنامههای معتبر کهن مانند ناظمالاطباء و منتهیالارب به معنای بیماری شش، ذاتالریه یا همان سینه-پهلو آمده است. همچنین در بخش اعلام تاریخ، نام قبیلهای از قوم بربر است.
تلفظ
این واژه در زبان عربی به صورت «واریة» با تاء تأنیث و در فارسی به صورت «واریه» (Vāriyeh) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، واژهٔ «واریه» به عنوان پاسخ ۵ حرفی برای طراحان سؤال با راهنمای «بیماری شش» یا «سینه-پهلو» کاربرد دارد.
به انگلیسی
در اصطلاحات پزشکی مدرن، معادل دقیق معنای این واژه پنومونی یا نیومونیا است که به التهاب و عفونت ریهها اشاره دارد.
به فارسی
این واژه ریشه اصیل فارسی ندارد و یک واژه معرب است؛ معادلهای فارسی و رایج آن در زبان فارسی اصطلاحات «سینه-پهلو» و «ذاتالریه» هستند.
در قرآن
عین واژهٔ «واریه» در قرآن کریم نیامده است، اما همخانوادههای آن از ریشه ثلاثی «و ر ی» کاربرد دارند؛ مانند «فَأُوَارِيَ» در سوره مائده به معنی پنهان کردن و «تَوَارَتْ» در سوره ص به معنی پنهان شدن.
نماد چیست
برای واژهٔ واریه در ادبیات و فرهنگ عامه، نماد سنتی یا مظهر معنایی خاصی ثبت نشده است و صرفاً یک اصطلاح اصیل پزشکی کهن و تاریخی است.
جمعبندی و توضیح کامل واریه
واژهٔ «واریه» یک لغت اصیل فارسی نیست، بلکه ریشه در زبان عربی (از ماده و ر ی) دارد و به عنوان یک واژهٔ معرب و کهن در متون طب سنتی و لغتنامههای قدیمی به کار رفته است. معنای اصلی و دقیق این کلمه در پزشکی قدیم، «بیماری شش» یا همان ذاتالریه و سینه-پهلوی امروزی است.
این کلمه در زبان فارسی معاصر کاربرد روزمره ندارد و بیشتر در حل جدولهای متقاطع به عنوان یک واژهٔ کلیدی ۵ حرفی مورد توجه قرار میگیرد. همچنین در کلام الله مجید، اگرچه خود این لفظ وجود ندارد، اما افعال همخانواده آن در مفاهیمی چون پنهان کردن (موارات) و آتش افروختن (ایراء) دیده میشوند.