یعنی چه
عبارت «زرد و زار» یک ترکیب وصفی-کنایی در زبان فارسی است و به کسی اطلاق میشود که بر اثر بیماری، اندوه فراوان، پیری مفرط یا تحمل سختیهای روزگار، شادابی چهرهاش از دست رفته (زرد شده) و جسمش ضعیف و نحیف (زار) گشته است.
تلفظ
این ترکیب به صورت پیاپی و با ضمهٔ عطف تلفظ میشود: زَردُ زار (zard-o-zār).
در جدول
در جدول کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنمای «بیمار و رنجور» یا «رنگپریده و ضعیف»، واژهٔ ۷ حرفی «زرد و زار» به عنوان پاسخ دقیق کاربرد دارد.
به انگلیسی
برای انتقال حس این کنایه در زبان انگلیسی، از اصطلاحاتی استفاده میشود که همزمان به رنگپریدگی چهره و ضعف شدید جسمانی اشاره دارند.
به عربی
در زبان عربی برای توصیف چنین حالتی از ترکیب کلماتی که بار معنایی دگرگونی رنگ رخسار و لاغری مفرط را دارند، استفاده میشود.
نماد چیست
در ادبیات و فرهنگ فارسی، زردی چهره نماد عاشقی، ترس، شرمساری یا اصالتِ بیماری است و زار بودن تن، به عنوان نماد بیرونی ناتوانی جسمی و روحی در برابر مصائب و سختیهای دنیا شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل زرد و زار
اصطلاح «زرد و زار» از واژگان اصیل زبان فارسی است که ریشه در پهلوی و زبانهای ایرانی میانه دارد. این ترکیب کنایی بهخوبی نمایانگر ارتباط مستقیم میان وضعیت روحی و تظاهرات جسمی انسان است؛ به طوری که اندوه، بیماری و سختیهای مفرط ابتدا رنگ چهره را به زردی میکشانند و سپس قوای بدنی را دچار ضعف و زاری میکنند.
این عبارت در ادبیات کلاسیک و گفتگوهای روزمره کاربرد فراوانی دارد و معمولاً برای ابراز همدردی یا توصیف احوال ناخوشایند فردی که از نظر سلامتی یا روحی بهشدت آسیب دیده، به کار میرود و تضاد عمیقی با مفاهیمی چون شادابی، سرخی رخسار و سلامتی دارد.