یعنی چه
زرهدار در اصل صفت فاعلی مرکب به معنی کسی است که جامه جنگی بافته شده از حلقههای آهن یا فولاد به تن دارد. در کاربرد مدرن نظامی و صنعتی، به هر شیء، خودرو یا تجهیزاتی (مانند کشتی زرهدار یا کابل برق زرهدار) که مجهز به یک لایه حفاظتی مقاوم در برابر ضربه، گلوله یا آسیبهای محیطی باشد، زرهدار یا زرهی میگویند.
تلفظ
این واژه از دو بخش «زِرِه» (با کسره ز و را) و «دار» (ماده مضارع از داشتن) تشکیل شده و به صورت zereh-dār تلفظ میشود.
در جدول
در معماها و جداول کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه دقیقاً ۶ حرف دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به نگارش آمریکایی یا بریتانیایی از واژههای Armored یا Armoured استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی برای انسان جنگجو از واژه دارع و برای ادوات مدرن از مصفح استفاده میکنند.
به فارسی
واژه زره ریشه در زبانهای ایرانی باستان دارد؛ در پهلوی ساسانی به صورت zrih و در اوستایی به صورت -zrāda به معنی جوشن به کار میرفته است. مترادفهای فارسی آن شامل زرهپوش، جوشنپوش و لامه است و متضاد آن بیزره یا برهنه (در میدان جنگ) میباشد.
نماد چیست
در ادبیات کلاسیک و فرهنگ عامه، زرهدار بودن نمادی از آمادگی رزمی، صلابت و روئینتنی است. افزون بر این، در اشعار سبک عراقی و اصفهانی، به دلیل شباهت ظاهری حلقههای ریز زره به شکنهای مو، واژه زرهدار یا زرهپوش به عنوان استعاره و نمادی برای زلف پرحلقه و شکنجهدار معشوق به کار رفته است.
جمعبندی و توضیح کامل زره دار
واژه زرهدار یک صفت مرکب اصیل فارسی با ریشهای کهن در زبانهای ایران باستان است که در طول زمان سیر تحول معنایی جالبی را طی کرده است. در گذشته این کلمه صرفاً به جنگجویانی اطلاق میشد که جوشن و جامه بافته شده از حلقههای آهن بر تن داشتند تا در برابر ضربات شمشیر و نیزه مصون بمانند؛ مفهومی که در ادبیات فارسی نماد صلابت، حفاظت و حتی به کنایه، نشاندهنده زلف شکندرشکن معشوق بود.
با پیشرفت فناوری و ورود به عصر مدرن، کاربرد این واژه از حوزه تنپوشهای جنگی فراتر رفت و به صنایع نظامی و غیرنظامی راه یافت. امروزه تجهیزاتی مانند خودروهای نظامی ضدگلوله، کشتیهای جنگی مجهز به بدنه فلزی سخت و حتی کابلهای انتقال برق که دارای پوشش محافظ فلزی در برابر آسیبهای محیطی هستند، با صفت زرهدار یا زرهی شناخته میشوند.