یعنی چه
واژه زلخة در لغت به معنای لغزشگاه یا همان سرسرهای است که کودکان بر روی آن بازی میکنند و میلغزند. در معنای دوم، این کلمه به نوعی بیماری یا عارضه خاص که در ناحیه کمر و پشت پدید میآید، اطلاق میشود.
تلفظ
این واژه در زبان عربی و متون کهن به صورت زُلَّخَة (با ضمه روی ز، فتح و تشدید روی لام) تلفظ میشود.
در جدول
در حل جداول متقاطع، اگر با راهنمایی چون «سرسره» یا «جای لغزیدن» روبهرو شدید، پاسخ دقیق و چهار حرفی آن واژه زلخة است.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم سرسره یا محل سر خوردن در زبان انگلیسی، از واژگان دقیق Slide و Playground slide استفاده میشود.
به عربی
از آنجا که ریشه این کلمه عربی است، در این زبان برای اشاره به مفهوم لغزشگاه یا سرسره از المَزلَقَة و الزُّلَّاخَة استفاده میکنند.
به فارسی
دقیقترین برابرها و معادلهای فارسی برای کلمه زلخة، واژگانی نظیر «سرسره»، «لغزشگاه» و «محل سر خوردن» هستند.
نماد چیست
ریشه این واژه در قالب نام «زلیخا» در ادبیات عرفانی و عاشقانه فارسی، نمادی از عشق مفرط، شیدایی، خواهش نفسانی دگرگونشده به معرفت، و همچنین زیبایی فانی دنیوی در برابر زیبایی ابدی است.
جمعبندی و توضیح کامل زلخة
واژه «زلخة» با تلفظ «زُلَّخَة» ریشهای عربی دارد و از ماده «ز ل خ» به معنی لیز خوردن، لغزیدن یا سرعت گرفتن در راه رفتن مشتق شده و وارد واژهنامههای فارسی شده است. این کلمه در فرهنگهای لغوی به دو معنای عمده شناخته میشود؛ نخست به عنوان جای لغزیدن یا همان سرسرهای که کودکان بر روی آن بازی میکنند، و دوم به عنوان نوعی عارضه و بیماری که در ناحیه پشت و کمر انسان رخ میدهد. این واژه در متن قرآن کریم نیامده، اما ریشه نام مشهور «زلیخا» است.
در ادبیات فارسی و متون عرفانی، نام زلیخا که از همین ریشه برآمده، بار معنایی و نمادین عمیقی پیدا کرده است. او نماد عشق پرشور، شیدایی ناب و تمایلات نفسانی است که مسیر تحول را طی کرده و به معرفت حقیقی و پاکبازی ختم میشود. همچنین داستان او نمایانگر تضاد میان زیبایی فانی دنیوی و زیبایی پایدار معنوی است. در بخش سرگرمی و حل جدول نیز، این کلمه به عنوان یک پاسخ چهار حرفی دقیق برای واژههایی چون سرسره و لغزشگاه کاربرد دارد.