معنی
این واژه از ترکیب حرف عطف «فَـ» (به معنی پس/سپس) و فعل «خافُوا» ساخت شده است. بسته به موقعیت متن، میتواند به صورت فعل ماضی برای جمع مذکر غایب («پس ترسیدند») یا فعل امر برای جمع مخاطب («پس بترسید») معنا شود.
یعنی چه
واژه فخافوا یک لفظ کلاسیک و دینی است که برای بیان عاقبت یک اتفاق (پس ترسیدند) یا به عنوان یک هشدار و دستور عبادی (پس بترسید) در متون مذهبی، احادیث و تفاسیر به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این کلمه به صورت «فَخافُوا» (fa-khā-fū) است که در آن فاء و خاء مفتوح هستند و واو آخر آن صدای کشیده میدهد.
در جدول
در مسابقات شرح در متن و جدول کلمات متقاطع، پاسخ این پرسش خود واژه «فخافوا» است که از ۶ حرف تشکیل شده است.
به عربی
در زبان عربی این واژه ریشه در (خ و ف) دارد و متضاد آن «فَأَمِنُوا» (پس ایمن شدند) است. همخانوادههای آن شامل خوف، خائف، مخوف و تخویف میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه در عبارات کهن عبارتند از: پس بیم داشتند، پس هراسیدند (در حالت ماضی) یا پس بیم ناک شوید و بترسید (در حالت امری).
در قرآن
خود کلمه با پیشوند «فـ» (فخافوا) عیناً در متن صریح آیات قرآن نیامده است؛ اما شکل بدون پیشوند آن یعنی «خَافُوا» در آیه ۹ سوره نساء («...خَافُوا عَلَيْهِمْ...») ذکر شده و کاربرد فراوانی در تفاسیر قرآنی دارد.
جمعبندی و توضیح کامل فخافوا
واژه «فخافوا» یک عبارت عربی فصیح است که از ترکیب حرف عطف «فـ» و فعل «خافوا» تشکیل شده است. این کلمه بر اساس جایگاه ساختاری خود در جمله میتواند دو معنای متفاوت داشته باشد؛ یا به عنوان فعل ماضی حکایت از ترسیدن گروهی در گذشته دارد (پس ترسیدند) و یا به عنوان فعل امر، دستوری را برای خداترسی و هراس از عاقبت امور صادر میکند (پس بترسید).
اگرچه خود این ترکیب شش حرفی با پیشوند «فـ» در متن صریح آیات قرآن به کار نرفته، اما شکل اصلی فعل یعنی «خافوا» در سورههایی مانند نساء دیده میشود و خود کلمه فخافوا نیز به وفور در روایات، احادیث و متون کهن مذهبی و تفسیری زبان فارسی مورد استفاده قرار گرفته است.