یعنی چه
عبارت «رسم معاصر» یک اصطلاح لغوی واحد در واژهنامههای کهن نیست، بلکه از ترکیب دو واژه «رسم» (به معنی آیین، روش، قاعده یا خط) و «معاصر» (به معنی همدوره یا متعلق به زمان حاضر) ساخته شده است. این ترکیب در متنهای فرهنگی، هنری یا اجتماعی به معنی شیوه، سنت یا آیین امروزی و مدرن به کار میرود که با شرایط زمانه کنونی همگام است. این واژه یک کلمه معمولی و کلاسیک است و تعریف انتزاعی دارد.
تلفظ
تلفظ این ترکیب به صورت اضافه بیانی و با کسرِ میم در واژه اول است: رَسْم (واو و سین ساکن) + مُعاصِر (مضموم، عین با الف کشیده و صاد مکسور).
در جدول
پاسخ دقیق برای این عبارت در جدولهای متقاطع خودِ «رسم معاصر» است که دقیقاً از ۸ حرف تشکیل شده است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به سیاق متن، میتوان از معادلهای فوق برای انتقال مفهوم آیین یا روش امروزی استفاده کرد.
به فارسی
برگردان و جایگزینهای خالص فارسی برای این ترکیب شامل واژههایی چون «سنت کنونی»، «شیوه امروزی»، «آیین حاضر» و «روال مدرن» است که مفهوم نوگرایی در سنتها را میرسانند.
در قرآن
ترکیب «رسم معاصر» به صورت یکجا در قرآن کریم نیامده است. ریشه «ر-س-م» نیز در قرآن کاربردی ندارد؛ اما ریشه «ع-ص-ر» به صورت اسم در سوره عصر (وَالْعَصْرِ) و به صورت فعل در سوره یوسف (تَعْصِرُونَ به معنی میفشارید) به کار رفته است.
نماد چیست
عبارت «رسم معاصر» یک مفهوم انتزاعی و ترکیبی از ادبیات کنونی است و به عنوان یک نماد مادی، تصویری یا اسطورهای در فرهنگها شناخته نمیشود؛ بلکه بیشتر بازتابدهنده مفهوم تجدد در ساختارهای سنتی است.
جمعبندی و توضیح کامل رسم معاصر
عبارت «رسم معاصر» یک ترکیب وصفی یا اصطلاحی است که از دو واژه با ریشه عربی (رسم و معاصر) شکل گرفته و وارد زبان فارسی شده است. این اصطلاح به هر نوع قاعده، آیین، شیوه نگارش یا الگوی رفتاری اشاره دارد که با نیازها، ابزارها و دیدگاههای انسان در دوره کنونی و مدرن همخوانی دارد و جایگزین رسوم کهن یا دیرین شده است.
در متون هنری و ادبی، این عبارت کاربرد ویژهای در اشاره به «رسمالخط معاصر» یا «هنر معاصر» دارد؛ جایی که هنرمندان یا نویسندگان قواعد و سنتهای سختگیرانه گذشته را به چالش کشیده و آنها را با نگاهی نو و متناسب با اقتضائات جهان امروز بازآفرینی میکنند.