یعنی چه
واژه «عشاوات» جمع مؤنث سالم از کلمه عربی «عشاوة» (در فارسی: عشاوت) است. این واژه در لغت به معنای شبکوری، کمبینایی، غَبَش یا حالتی است که در آن چشم فرد در تاریکی شب دچار ضعف شدید دید یا تیرگی میشود. این کلمه به عنوان یک لفظ وامگرفته از زبان عربی در متون کهن فارسی به کار رفته و از ریشه سهحرفی (ع ش و) مشتق شده است که به تاریکی و کارهای انجامشده در تاریکی یا ضعف چشم اشاره دارد.
تلفظ
این کلمه در زبان مبدا و متون ادبی به صورت عِشاوات (عِـ + شا + وات) تلفظ میشود. مفرد آن یعنی «عشاوة» نیز در فارسی با تنوین یا به صورت «عشاوت» تلفظ و نگارش میشده است.
در جدول
در کلمات متقاطع، پاسخ عبارتهایی همچون «شبکوریها» یا «تیرگیهای چشم»، واژه ۶ حرفی «عشاوات» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این حالت از ترکیب رایج Night blindness استفاده میشود. در متون تخصصی و پزشکی نیز واژه Nyctalopia به کار میرود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است. باید توجه داشت که این کلمه با «غِشاوة» (به معنی پرده و پوشش که در آیه ۷ سوره بقره آمده) متفاوت است، هرچند فعل همریشه عشاوات در آیه ۳۶ سوره زخرف به صورت «یَعْشُ» به معنی کوردل شدن آمده است.
نماد چیست
در ادبیات عرفانی و متون کهن، عشاوات و شبکوری به عنوان نماد غفلت، کوردلی، گمراهی و ناتوانی فرد در دیدن مسیر حق و حقیقت به کار میرود؛ حالتی که شخص به دلیل حجابهای باطنی، توانایی تشخیص درست را در تاریکی جهل ندارد.
جمعبندی و توضیح کامل عشاوات
واژه «عشاوات» یک کلمه وامگرفته از زبان عربی و جمع مؤنث سالم «عشاوة» است که در زبان فارسی به معنی شبکوریها، تیرگیهای چشم و ضعف بینایی در شب به کار میرود. این کلمه از ریشه سهحرفی (ع ش و) مشتق شده و ساختار اصیل آن دلالت بر کاهش دید در هنگام تاریکی دارد.
باید دقت داشت که این واژه را نباید با کلمه «غشاوة» (با حرف غین) که در قرآن به معنی پرده و حجاب آمده است اشتباه گرفت. عشاوات در متون ادبی و اخلاقی بیشتر جنبهای کنایی و نمادین دارد و برای توصیف حالتهایی مثل غفلت، کوردلی و ناتوانی در درک حقیقت و معنویت استفاده میشود.
در بازیهای فکری و جدولهای کلمات متقاطع، این واژه به عنوان یک پاسخ ۶ حرفی برای راهنماهایی نظیر «تیرگیهای چشم» یا «اصطلاح کهن شبکوری» شناخته میشود و معادلهای مدرن پزشکی آن در زبان انگلیسی شامل کلماتی چون Night blindness و Nyctalopia است.