واقعیت یعنی چه؟ هم خانواده آن

جمع‌بندی و توضیح کامل واقعیت

واژه واقعیت در اصل یک مصدر جعلی یا صناعی است که از ریشه عربی «و ق ع» (به معنی رخ دادن و افتادن) و پسوند مصدرساز فارسی شکل گرفته است. این کلمه در ساختار فلسفی و معرفت‌شناختی، نماد امر عینی (Objective) و جهان ملموس خارج از ذهن انسان است؛ یعنی هر آنچه که وجودش وابسته به تفکر، توهم یا خواست ما نیست و به طور مستقل در جهان هستی صدق می‌کند.

در حوزه‌های فرهنگی و هنری، این مفهوم پایه و اساس مکتب رئالیسم (واقع‌گرایی) را تشکیل می‌دهد که تلاش می‌کند جامعه و پدیده‌ها را بدون آرایه‌های خیالی و دقیقاً همان‌گونه که هستند بازتاب دهد. در تفکر مدرن، دوربین عکاسی یا فیلم‌برداری به عنوان بارزترین نماد بصری واقعیت شناخته می‌شود، چرا که لحظات را بدون دخالت تخیل ثبت می‌کند.

اگرچه خود این واژه با این ساختار در متون کهن مانند قرآن مجید وجود ندارد، اما مشتقات دیگر ریشه آن مانند «الواقعة» (به معنی حادثه حتمی و بزرگ) و «واقع» کاربرد فراوانی دارند که همگی بر حتمی بودن و اصالت یک رویداد دلالت می‌کنند.