یعنی چه
بنجل و نامرغوب به کالایی گفته میشود که از نظر کیفیت در سطح بسیار پایینی قرار دارد، کمارزش است و معمولاً به دلیل داشتن عیب، نقص یا از مد افتادن در مغازه مانده و خریدار ندارد. این اصطلاح در اصل به تهماندهٔ بد و بیمصرف از یک بارِ بزرگ کالا اشاره میکند.
تلفظ
واژهٔ بنجل به صورت بُنجُل (Bonjol) تلفظ میشود که هر دو حرف ب و ج دارای ضمه هستند. نامرغوب نیز به صورت نا مَ ر غ و ب تلفظ میگردد.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، برای راهنمای «بنجل و نامرغوب» میتوان از خود این عبارت ۱۲ حرفی یا کلماتی چون وازده، کاسد، ردی و پسماند استفاده کرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای توصیف یک کالای بنجل و نامرغوب از واژگانی نظیر Junk برای اجناس بیارزش، Shoddy برای کالاهای بدساخت، و Trashy برای موارد کاملاً بیکیفیت استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی و واژگان هممعنی برای این مفهوم عبارتند از: وازده، کمارزش، تفاله، ردی، پسماند، بیمصرف و کاسد (جنس رویدستمانده).
نماد چیست
این عبارت مفهوم نمادینِ رسمی یا اسطورهای ندارد؛ اما در فرهنگ اقتصادی، بازار و مبادلات روزمره، نمادی از کلاهبرداری، ضرر مالی، فریب دادن مشتری و جنس رویدستمانده به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل بنجل و نامرغوب
عبارت «بنجل و نامرغوب» در زبان فارسی برای توصیف کالاها و اجناسی به کار میرود که کیفیت بسیار پایینی دارند و ارزش خرید ندارند. واژهٔ «بنجل» ریشه در تداول عامیانه دارد و برخی زبانشناسان آن را ترکیبی کنایهای از «بُن» (ته و آخر) و «جُل» (پارچه کهنه) میدانند که در مجموع به معنای تهماندهٔ بیارزش یک بارِ تجاری است.
این اصطلاح در ادبیات بازار با ترکیبهایی مثل «بنجلفروشی» یا اصطلاح «بنجل آب کردن» (قالب کردن جنس بیارزش به خریدار) همراه است. در دنیای مبادلات و اقتصاد، این واژگان متضاد کالاهای لوکس، ممتاز، اعلا و پرفروش هستند و اشاره به محصولاتی دارند که به دلیل عیب یا از مد افتادن، خریدار ندارند و باعث ضرر مالی میشوند.