یعنی چه
وسیعالمشرب در اصل صفت شخصیتی برای فردی است که سعهٔ صدر دارد، خوشمعاشرت است و با گشادهرویی و طبع بلند با افکار و اخلاق گوناگون کنار میآید. البته در مواردی به معنای شخص سهلگیر یا بیبندوبار در اصول نیز به کار رفته است.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب به صورت [وَ / سیع / عُل / مَش / رَب] است.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول کلماتی مانند بلندنظر، روادار، آزاداندیش، سهلگیر و فراخمشرب نیز کاربرد دارند.
به انگلیسی
این اصطلاحات در زبان انگلیسی برای توصیف افرادی با دیدگاه باز و بدون تعصب استفاده میشوند.
به عربی
از آنجا که ریشه کلمه عربی است، این عبارات دقیقترین معادلهای معنایی آن در زبان عربی معاصر هستند.
به فارسی
در زبان فارسی واژههای ترکیبی مانند بلندنظر، فراخمشرب و گشادهطبع دقیقترین جایگزینها برای این صفت هستند. متضادهای آن نیز شامل تنگنظر، بدمشرب، متعصب و تنکمشرب میشود.
در قرآن
عین کلمهٔ «وسیعالمشرب» در قرآن مجید نیامده است؛ با این حال واژه «مَشْرَب» (به معنی آبشخور) در آیه ۶۰ سوره بقره («قَدْ عَلِمَ کُلُّ أُنَاسٍ مَشْرَبَهُمْ») و صفت «واسع» که از اسماالحسنی الهی است، بارها در آیات مختلف (مانند «إِنَّ اللَّهَ وَاسِعٌ عَلِیمٌ») ذکر شدهاند.
جمعبندی و توضیح کامل وسیع المشرب
واژه وسیعالمشرب یک صفت ترکیبی و کنایهای ساختاریافته از دو کلمه عربی «وسیع» (گسترده) و «المشرب» (آبشخور یا مجازاً مذهب و طرز فکر) است. این اصطلاح در زبان و ادبیات فارسی برای تحسین افرادی به کار میرود که دیدگاهی کلان و منعطف دارند و در برخورد با سلایق و عقاید گوناگون، صبوری و رواداری نشان میدهند.
اگرچه معنای غالب این واژه بار مثبت دارد و به ویژگیهایی چون آزاداندیشی، گشادهرویی و سعهٔ صدر اشاره میکند، اما در برخی متون قدیمی و یادداشتهای لغوی مانند لغتنامه دهخدا، گاهی به معنای کنایهایِ منفی یعنی فردِ بیبندوبار، لاابالی یا کسی که در رعایت اصول عقیدتی سختگیر نیست نیز به کار رفته است.
در مجموع، استفاده از این واژه در گفتگوهای امروزی نشاندهنده احترام به روحیه پذیرش و دوری از تنگنظری و تعصب است. معادلهای مدرن آن در زبانهای دیگر، به خوبی مفهوم داشتن ذهنی باز و پذیرای افکار نو را منتقل میکنند.