یعنی چه
عبارت «از سازها» یک مدخل مستقل معنایی نیست، بلکه ترکیبی است که در فرهنگهای لغت (مانند دهخدا) در ابتدای تعریف انواع آلات موسیقی (مانند تار، تنبک، نی) به کار میرود تا جنس و ماهیت آن شیء را مشخص کند. واژهٔ پایه یعنی «ساز» در اصل به معنی آلت موسیقی، ابزار، تجهِیزات، سامان و موافقت است.
تلفظ
تلفظ این عبارت به صورت «از» (az) با فتحهی همزه، و «سازها» (sāz-hā) با سکونِ زاء و هاء کشیده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، عبارت «از سازها» دقیقاً یک پاسخ ۷ حرفی است که به عنوان راهنما برای رسیدن به نام یک ساز خاص (مانند تنبک، ویولن، ارگ) استفاده میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این مفهوم ساختاری از ترکیبهای مربوط به ابزارهای موسیقی استفاده میشود.
به فارسی
معادل واژگانی و روان این عبارت در زبان فارسی سره و امروزین، «از آلات طرب»، «از ابزارهای نواختن آهنگ» یا «از خانوادهٔ ابزارهای موسیقی» است.
نماد چیست
واژهٔ ساز در فرهنگ لغات نمادین، نماد صلح، طرب، هنر، روحنوازی و همآهنگی میان اجزای هستی به شمار میرود و نشاندهندهٔ پیوند میان عواطف انسانی و آوای طبیعت است.
جمعبندی و توضیح کامل از سازها
عبارت «از سازها» یک ترکیب حرفاضافهای و اسمی در زبان فارسی است که عموماً به عنوان یک فرمول تعریفی در فرهنگهای لغت بزرگ مانند لغتنامه دهخدا و فرهنگ معین برای معرفی انواع آلات موسیقی به کار میرود. این عبارت به خودی خود یک واژه واحد محسوب نمیشود، اما جزو اصلی آن یعنی «ساز» ریشه در پارسی میانه دارد و به معنای ابزار، سازگاری و تجهیزات است.
در طراحهای جدول و سرگرمیهای کلمات متقاطع، این عبارت کاربرد زیادی دارد و دقیقاً یک ترکیب ۷ حرفی را تشکیل میدهد. درک معنای آن مستلزم شناخت آلات موسیقی مختلف و نقش ساختاری این عبارت در هدایت مخاطب به نام یک ساز مشخص است.