یعنی چه
لباس پشمی به پوشاکی گفته میشود که از الیاف طبیعی پشم گوسفند، شتر یا بز تهیه شده باشد. این نوع لباس به دلیل ساختار الیافش، عایق حرارتی بسیار خوبی است و در فصول سرد برای حفظ گرمای بدن استفاده میشود. در متون کهن به آن پشمینه یا خرقه نیز میگفتند.
تلفظ
این ترکیب وصفی به صورت «لِباسِ پَشْمی» با کسرهٔ اضافه بین دو واژه تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این واژه با ۸ حرف «لباس پشمی» است. از کلمات مشابه و مترادف آن میتوان به پشمینه، خرقه و چوخه اشاره کرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به لباسهای بافته شده از پشم از عبارات Woolen clothes یا Woolen garment استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی واژه «صوف» به معنای پشم است و لباس پشمی را «ثوب صوف» یا «ملابس صوفية» مینامند. اصطلاح تصوف نیز ریشه در پوشیدن همین لباس دارد.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی، واژه «Yün» به معنای پشم است و به لباس پشمی «Yün giysi» یا «Yün kıyafet» میگویند.
نماد چیست
در تاریخ، ادبیات و فرهنگ شرق، لباس پشمی (پشمینه) نماد زهد، فقر اختیاری، تواضع و صوفیگری بوده و در تقابل با لباسهای ابریشمی که مظهر اشرافیت و تکبر بودند، قرار داشته است. همچنین در نگاه عامه، نماد گرما و محافظت در برابر سختیهای زمستان است.
جمعبندی و توضیح کامل لباس پشمی
لباس پشمی ترکیبی وصفی است که از دو واژه با ریشههای متفاوت ساخته شده است؛ «لباس» ریشهای عربی دارد و «پشمی» از پارسی میانه (پهلوی) میآید. این جامه که از الیاف طبیعی حیوانات بافته میشود، از دیرباز نقشی اساسی در پوشش انسان برای مقابله با سرما داشته است، به طوری که در قرآن کریم (سوره نحل) نیز به فواید پشم چارپایان برای گرمایش و تهیه اثاث زندگی اشاره شده است.
علاوه بر کاربرد کاربردی آن در زندگی روزمره، لباس پشمی در ادبیات عرفانی و تاریخ تصوف جایگاه ویژهای دارد. صوفیان اولیه به نشانهٔ اعراض از دنیا و مادیات، لباسهای خشن پشمی میپوشیدند که به همین دلیل به پشمینهپوشان معروف شدند؛ بنابراین این واژه بار معنایی عمیقی از زهد، سادگی و پارسایی را در خود حمل میکند.