یعنی چه
واژهٔ غطرفة در لغت به معنای تکبر، عُجب، افاده و رفتار آمیخته با غرور است. این کلمه زمانی به کار میرود که فردی با خودپسندی و بزرگمنشی رفتار کند یا از روی خیلاء و تکبر گام بردارد.
تلفظ
این کلمه به صورت فَتْحِ غین، سُکونِ طاء، فَتْحِ راء و فَتْحِ فاء تلفظ میشود.
در جدول
پاسخ صحیح برای این واژه در جدول خود کلمهٔ «غطرفة» با ۵ حرف است. از دیگر پاسخهای مرتبط میتوان به تکبر یا غرور اشاره کرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژگانی که مفهوم تکبر، افاده و بزرگمنشی ناشی از غرور را برسانند، معادل این کلمه هستند.
به عربی
غطرفة خود یک واژهٔ اصیل عربی از ریشه رباعی مجرد «غ ط ر ف» است و در زبان عربی با کلماتی مانند الکبر و الخیلاء هممعنی است.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی و رایج این واژه در متون ادبی شامل تکبر، افاده، تفرعن، عجب، بزرگمنشی و فروتنیناپذیری است.
نماد چیست
در ادبیات و فرهنگ عامه، غطرفة به عنوان نمادی از رفتار طاووس (به خاطر خرامیدن مغرورانه و خودنمایی) یا فرعون (به عنوان مظهر تفرعن و کبر سرکش) شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل غطرفة
واژهٔ «غطرفة» یک اسم مصدر اصیل عربی از ریشهٔ چهارحرفی «غطرف» است که به متون ادبی و کهن فارسی راه یافته است. این کلمه در اصل به رفتارهای برخاسته از خودپسندی، تکبر، افاده و خرامیدن مغرورانه اشاره دارد و در لغتنامههای معتبری چون دهخدا و منتهیالارب به همین معانی ضبط شده است. همچنین واژههایی مانند «غطریف» (به معنی بزرگمنش و سید) و «غطارفه» (به معنی بزرگان) با آن همخانواده هستند.
در تحلیل ادبی و فرهنگی، این واژه بار معنایی منفی دارد و در تضاد کامل با مفاهیمی چون تواضع، فروتنی، خضوع و انکسار قرار میگیرد. غطرفة در شعر و نثر مظهر رفتاری فرعونی یا طاووسگونه است که فرد در آن شیفتهٔ جایگاه یا ظاهر خود شده و با تبختر با دیگران برخورد میکند. لازم به ذکر است که این کلمه با این ساختار در قرآن کریم به کار نرفته است.