یعنی چه
در تاریخ و جغرافیای باستان، این اصطلاح به محدودهای بسیار وسیعتر از کشور مدرن سوریه اشاره دارد. این قلمرو بخش بزرگی از خاورمیانه را در بر میگرفت و گهگاه شامل بخشهایی از عراق و ترکیه امروزی نیز میشد. ریشهٔ این نام به احتمال قوی از امپراتوری «آشور» مشتق شده است.
تلفظ
این عبارت به صورت «سُورِیِه یِ قَدِیم» تلفظ میشود.
در جدول
در جداول شرح در متن، پاسخ این عبارت دقیقاً ۹ حرف دارد و به خودِ «سوریه قدیم» یا معادلهای تاریخی آن نظیر شام اشاره میکند.
به انگلیسی
در منابع بینالمللی و متون تاریخی انگلیسی، از این مفهوم با عناوین سوریه باستان یا سوریه بزرگ یاد میشود.
به فارسی
معادلهای اصیل و تاریخی این واژه در زبان فارسی و متون کهن شرقی «شام»، «بلاد شام» و در عهد عتیق «آرام» است. همخانوادههای تاریخی آن نیز شامل واژگانی چون سوری، سریانی و آشوری میشود.
نماد چیست
از نظر تاریخی و اسطورهای، «شاخه زیتون» نماد این جغرافیاست؛ چرا که قدیمیترین زیتون جهان با قدمت ۲۲۰۰ پیش از میلاد در تمدن ابلا در سوریه کشف شده است. همچنین «شاهین» به عنوان پرنده ملی این خطه شناخته میشود که در نشان رسمی آن نیز تجلی یافته است.
جمعبندی و توضیح کامل سوریه قدیم
اصطلاح سوریه قدیم یا سوریه بزرگ در حقیقت به یک حوزه تمدنی و جغرافیایی وسیع در خاورمیانه باستان اشاره دارد. این منطقه که در ادبیات و تاریخ شرق بیشتر با نام «شام» یا «بلاد شام» شناخته میشود، گهواره تمدنهای کهنی بوده و بخشهای زیادی از کشورهای امروزی سوریه، لبنان، اردن، فلسطین و مناطقی از ترکیه و عراق را شامل میشده است.
از نظر ریشهشناسی، نام سوریه پیوند عمیقی با امپراتوری نوآشوری دارد و مورخان باستان نظیر هرودوت به این ترادف اشاره کردهاند. اگرچه نام سوریه به طور مستقیم در قرآن نیامده، اما طبق تفاسیر اسلامی، در آیاتی مانند آیه نخست سوره اسراء از این جغرافیا به عنوان سرزمینی برکتیافته در پیرامون بیتالمقدس یاد شده است.
امروزه برای تفکیک مرزهای سیاسی فعلی از آن قلمرو گسترده باستانی، اصطلاح سوریه قدیم در برابر سوریه مدرن به کار میرود تا اصالت تاریخی، تمدنی و نمادهای کهن آن مانند خاستگاه نخستین درختان زیتون جهان بهتر تبیین شود.