یعنی چه
عبارت «الله ابهی» یک اصطلاح و ذکر مذهبی است که در آئین بهائی کاربرد دارد. واژهٔ «ابهی» صفت تفضیلی از ریشهٔ «بهاء» است و معنای شفاهی آن این است که خداوند در نهایت زیبایی، روشنایی، شکوه و جلال قرار دارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت «اللهُ اَبْهیٰ» (Allāh-u-Abhā) است که از ترکیب اسم جلالهٔ «الله» با ضفت تفضیلی «أبهی» ساخته شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع و شرح در متن، پاسخ این عبارت دقیقاً ۸ حرف دارد و به عنوان ذکر یا سلام مذهبی بهائیان شناخته میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی این عبارت عبادی معمولاً به صورت «God is Most Glorious» یا «God is the All-Glorious» ترجمه و شناخته میشود.
به عربی
این عبارت ریشهٔ کاملاً عربی دارد و از نظر ساختار لغوی در زبان عربی به معنای برتری جلال و زیبایی پروردگار است.
به فارسی
معادل روان فارسی این عبارت «خداوند زیباترین است» یا «خداوند نورانیترین و با شکوهترین است» میشود که مفهوم تجلی عظمت الهی را میرساند.
در قرآن
ترکیب لغوی «الله ابهی» به این شکل در متن قرآن نیامده است و واژهٔ «ابهی» نیز به عنوان صفات خداوند در کتاب قرآن ذکر نشده و کاربرد مستقل اسلامی ندارد.
جمعبندی و توضیح کامل الله ابهی
عبارت «الله ابهی» (اللهُ أَبْهَی) یک اصطلاح و ذکر مذهبی با ریشهٔ عربی است که پیشینه و کاربرد تخصصی آن به آئین بهائی بازمیگردد. این کلمه از ترکیب اسم جلاله «الله» و صفت تفضیلی «ابهی» (از ریشه بهاء) تشکیل شده و معنای آن «خداوند زیباترین، درخشانترین و باجلالترین است» میباشد. در نمادشناسی این آئین، این عبارت تجلی مفهومی به نام «اسم اعظم» به شمار میرود.
از نظر کاربرد عملی، بهائیان از عبارت «الله ابهی» به عنوان تحیت و سلام مذهبی در زمان ملاقات با یکدیگر استفاده میکنند. همچنین طبق احکام کتاب اقدس، تکرار روزانهٔ ۹۵ مرتبهٔ این ذکر به عنوان بخشی از مناسک عبادی و وظایف دینی پیروان این آئین مقرر شده است و متمایز از اذکار سنتی اسلامی نظیر الله اکبر است.