یعنی چه
تعمید آب یک آیین مذهبی و نمادین است که در آن فرد را در آب غوطهور میکنند یا روی او آب میپاشند. این عمل نشاندهندهٔ پاک شدن از گناهان، تولد دوبارهٔ روحانی، اقرار به ایمان و ورود رسمی شخص به جامعهٔ مسیحیت یا آیین صابئین مندایی است. این واژه از نظر کلاسیک و الهیاتی به معنای تطهیر و پیوند با امر قدسی است.
تلفظ
این عبارت به صورت «تَعمیدِ آب» تلفظ میشود. واژهٔ تعمید بر وزن تفعیل است و همزهٔ بعد از عین در تلفظ روان فارسی معمولاً به صورت کشش آوایی ظاهر میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع و شرح در متن، پاسخ این اصطلاح دقیقاً «تعمید آب» با ۷ حرف است. همچنین ممکن است با کلماتی مانند صبغه یا غسل تعمید همپوشانی داشته باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این آیین از ترکیب Water Baptism استفاده میشود که واژهٔ Baptism خود از ریشهٔ یونانی به معنی غوطهور کردن گرفته شده است.
به عربی
در زبان عربی و متون کهن مسیحیان عربزبان، از کلمهٔ «المعمودیة» یا «معمودية الماء» برای این غسل و آیین استفاده میشود.
به فارسی
در زبان و ادبیات فارسی، معادلهای سنتی و مذهبی این واژه شامل «غسل تعمید»، «ارتماس» (به معنی غوطهوری) و «صبغه» (برگرفته از ادبیات قرآنی و تفاسیر) است که همگی مفهوم شستشوی آیینی را میرسانند.
جمعبندی و توضیح کامل تعمید آب
تعمید آب یکی از بنیادیترین آیینهای جهان مسیحیت و برخی ادیان دیگر مانند صابئین مندایی است. این واژه که ریشه در زبان عربی و اصطلاحات کهن سریانی دارد، در اصطلاح به معنای شستشو یا غوطهور شدن در آب است. در الهیات مسیحی، این عمل نمادی از مرگ انسان قدیمی و گناهکار، دفن شدن او و سپس برخاستن و آغاز یک حیات جدید و پاکیزه است.
این اصطلاح در فرهنگ و تفاسیر اسلامی نیز جایگاه ویژهای دارد؛ به طوری که مفسران بزرگ قرآن ذیل آیه ۱۳۸ سوره بقره (صبغتالله)، به آیین تعمید مسیحیان اشاره کردهاند. نوایمانان مسیحی برای ورود به دین در آب ویژهای غسل داده میشدند که قرآن در تقابل با آن، ایمان خالص را «رنگ خدایی» و بهترین تطهیر معرفی میکند.
از نظر ساختار واژگانی، واژههایی چون معمد، معمود و معمودیه با آن همخانواده هستند. این عبارت در ادبیات جدول و معما به عنوان یک ترکیب هفتحرفی شناخته میشود و نمادی از اتحاد فرد با جامعهٔ دینی و تجدید حیات روحانی به شمار میرود.