معنی
«بلند آوا» (یا بلندآواز/بلندآوازه) در معنای لغوی به کسی یا چیزی اشاره دارد که دارای بانگ، صدا یا آواز بلند و رسا است. در مفهوم مجازی و کاربرد رایجتر آن، این واژه برای توصیف افراد سرشناس، معروف و نامدار به کار میرود که نام و آوازهشان در همه جا پیچیده است.
یعنی چه
این واژه از ترکیب دو بخش «بلند» (به معنی مرتفع و رسا) و «آوا» (به معنی صدا و نغمه) تشکیل شده است. به زبان ساده، یعنی کسی که صدای بلندی دارد یا نام و اعتبار او در میان مردم بسیار شنیده میشود.
مترادف
این کلمات در دو حوزه معنایی حقیقی (صدای بلند) و مجازی (شهرت زیاد) با بلند آوا هممعنی هستند.
متضاد
کلماتی که با مفهوم شهرت (گمنام) یا با مفهوم صدای رسا (کمصدا) در تضاد هستند.
هم خانواده
واژگانی که از ریشههای یکسان «بلند» و «آوا» در زبان فارسی مشتق شدهاند.
تلفظ
این واژه ترکیبی در زبان فارسی به صورت «بُلَند» (با ضمه روی ب و فتحه روی ل) و «آوا» تلفظ میشود.
در جدول
پاسخ دقیق این کلمه در جدول ۷ حرف دارد. با توجه به طراحان جدول، ممکن است کلماتی مثل بلندآوازه یا جهیر نیز مد نظر باشند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافت متن، معادلهای متفاوتی برای بعد حقیقی و مجازی آن وجود دارد.
در قرآن
خود واژه فارسی «بلند آوا» در قرآن وجود ندارد. اما از نظر مفهومی، برای صدای بلند واژه «جَهْر» (مانند آیه ۱۱۰ سوره اسراء) و برای شهرت و نام نیکی که خداوند به انسان میدهد، عباراتی چون «رَفَعْنَا لَکَ ذِکْرَکَ» (سوره شرح، آیه ۴) به عنوان معادلهای مفهومی شناخته میشوند.
نماد چیست
این واژه در ادبیات کلاسیک نماد سنتی از یک شیء یا جانور نیست، اما بار معنایی آن نمادِ اعتبار، جاودانگی نام نیک و داشتن نفوذ کلام است. در اصطلاحات مدرن صوتی و ارتباطات، گاهی به عنوان نماد یا مجازی از «بلندگو» یا «رسانههای جمعی» که صدا را به گوش همه میرسانند، تلقی میشود.
جمعبندی و توضیح کامل بلند آوا
واژه «بلند آوا» یک ترکیب اصیل و زیبای فارسی است که از دو جزء «بلند» و «آوا» ساخته شده است. این واژه در اصل به معنای داشتن صدایی رسا، قوی و شنیدنی است، اما در سیر تطور زبان فارسی، بیشتر کاربردی مجازی پیدا کرده و به صورت «بلندآوازه» برای اشاره به افراد مشهور، محترم و سرشناس جامعه به کار میرود.
بررسی ریشهشناختی نشان میدهد که هر دو جزء این کلمه قدمتی دیرینه در زبانهای ایرانی باستان و پارسی میانه دارند. اگرچه شکل مستقل «بلند آوا» در متون معاصر کمتر از شکل «بلندآوازه» دیده میشود، اما همچنان مفهوم اصالت، رسایی کلام و شهرت مثبت را در خود حفظ کرده است.
در حل جداول کلمات متقاطع، این واژه یک پاسخ ۷ حرفی دقیق است که به ویژگیهایی چون بلندبانگ بودن یا نامدار بودن اشاره دارد. همچنین در فرهنگهای عربی و انگلیسی نیز با توجه به دو بعد معناییِ کلمه (صدا و شهرت)، معادلهای دقیق و مشخصی برای آن یافت میشود.