یعنی چه
در اصطلاح علم رجال و حدیث، این عبارت زمانی به کار میرود که راویشناسان (مانند بخاری) درباره وثاقت یا ضعف یک راوی سکوت کردهاند. این اصطلاح در ردیف الفاظ ذم (نکوهش) قرار دارد و نشان میدهد که راوی بسیار ضعیف، متروک یا غیرقابل اعتماد است و احادیثش کنار گذاشته میشود.
تلفظ
این عبارت به صورت «سَ کَ ت وا / عَنْ هُ» تلفظ میشود که یک فعل و حرف جر و ضمیر عربی است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این اصطلاح رجالی و حدیثی، خود کلمه «سکتوا عنه» با ۸ حرف است.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی برای انتقال مفهوم لغوی و اصطلاحی این عبارت در متون تخصصی به کار میروند.
به عربی
این عبارات در زبان عربی به عنوان تبیین و مرادف اصطلاحی «سکتوا عنه» در کتب رجال کاربرد دارند.
به فارسی
ترجمه دقیق و روان این عبارت به فارسی «درباره او سکوت کردند» یا «از او درگذشتند» است که اشاره به واگذار کردن و بررسی نکردن روایات شخص دارد.
در قرآن
خود ترکیب عینی «سکتوا عنه» در متن قرآن مجید به کار نرفته است. با این حال، ریشه سه حرفی آن (س ک ت) تنها یکبار در آیه ۱۵۴ سوره اعراف به صورت «وَلَمَّا سَكَتَ عَنْ مُوسَى الْغَضَبُ» (و هنگامی که خشم موسی فروکش کرد) آمده است.
جمعبندی و توضیح کامل سکتوا عنه
عبارت «سکتوا عنه» یک اصطلاح تخصصی ترکیبی در زبان عربی است که وارد علوم اسلامی و به ویژه علم رجال و حدیث شده است. معنی لغوی آن «درباره او سکوت کردند» است، اما دانشمندان حدیثشناس زمانی که میخواستند غیرقابل اعتماد بودن، ضعف شدید یا متروک بودن یک راوی را بدون استفاده از الفاظ رکیک یا بسیار تند بیان کنند، از این تعبیر کنایهای استفاده میکردند.
این اصطلاح که بیشتر در تالیفات محمد بن اسماعیل بخاری به چشم میخورد، نوعی نقد ظریف اما محکم در شناسایی راویان است. از نظر ریشهشناسی، این عبارت از فعل ماضی «سکتوا» به همراه حرف جر و ضمیر ساخته شده و گرچه ریشه آن در قرآن کریم برای فروکش کردن خشم به کار رفته، اما خود این ترکیب در قرآن وجود ندارد. در فرهنگ لغات و جدولها نیز به عنوان یک کلیدواژه فقهی و رجالی شناخته میشود.