یعنی چه
عبارت «کم و ناچیز» برای توصیف اشیاء، مقادیر یا مفاهیمی به کار میرود که از نظر حجم، تعداد، قیمت یا اهمیت بسیار ناوردا و کوچک هستند. این ترکیب صفت برای تاکید بیشتر بر اندک بودن یک چیز استفاده میشود.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب به صورت «کَمْ وَ ناچیزْ» (kam va nāčiz) است که در آن واو عطف به صورت خفیف تلفظ میشود.
در جدول
در کلمات متقاطع و جدولهای کلمات، پاسخ این راهنما بسته به تعداد حروف میتواند خود عبارت «کم و ناچیز» (۸ حرف) یا مترادفهای آن مانند قلیل، اندک، خفیف و پشیز باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژگانی چون Insignificant برای بیان بیارزشی و Negligible برای مقادیر بسیار اندکی که میتوان از آنها صرفنظر کرد، بهترین معادلها هستند.
به فارسی
معادلهای فارسی اصیل و سره یا رایج این عبارت شامل واژههایی چون اندک، خرد، بیمایه، پشیز، محقر، جزئی، بیقدر و ناقابل است.
نماد چیست
در فرهنگ عامه یا اساطیر نماد حیوانی یا تصویری رسمی و یگانهای برای این مفهوم وجود ندارد؛ اما در ادبیات فارسی نمادهایی چون «خاشاک»، «مور» یا «پشیز» به عنوان مظهر و تمثیل ناچیزی و بیمقداری به کار میروند.
جمعبندی و توضیح کامل کم و ناچیز
ترکیب وصفی «کم و ناچیز» از دو واژه با ریشه پارسی میانه تشکیل شده است. واژه «کم» (kam) به جنبه مقداری، عددی و حجم اندک اشاره دارد، در حالی که واژه «ناچیز» که از پیشوند نفی «نا» و واژه پهلوی «چیِش» ساخته شده، به جنبه کیفی، بیارزشی و در مفهوم فلسفی قدیمی به معنای «هیچ و نابود» دلالت میکند.
این واژه در ادبیات فارسی و متون مذهبی کاربرد فراوانی دارد. برای نمونه در قرآن کریم، مفهوم کم با واژه «قلیل» و مفهوم ناچیز با واژگانی چون «مزجاة» (در داستان حضرت یوسف) و اصطلاح «متاع قلیل» برای توصیف زودگذر بودن دنیا به کار رفته است که نشاندهنده عمق معنایی این اصطلاح در زبان و فرهنگ ماست.