یعنی چه
کمپیدا صفت مرکب کنایی است و به کسی یا چیزی اصطلاحاً اطلاق میشود که بهندرت به چشم میآید یا کمتر در محافل و جمعهای اجتماعی حضور مییابد. در زبان عامیانه و روزمره، این ترکیب بیشتر به عنوان یک گلایه صمیمانه یا احوالپرسی دوستانه به کار میرود؛ مثلاً وقتی به دوستی که مدتی از او بیخبر بودهایم میگوییم: «رفیق، کمپیدایی!»
تلفظ
تلفظ این واژه بر اساس مصوتهای کوتاه و بلند به صورت کَم (واکه کوتاه فتحة) و پِیدا (یای مجهول و الف ممدوده) است.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول کلمات متقاطع، کلمه شش حرفی «کم پیدا» یا معادلهای آن مانند نادر و کمیاب قرار میگیرد.
به انگلیسی
بسته به بافت متن، در کاربرد رسمی از واژههایی مانند Rare استفاده میشود و در مکالمات دوستانه عبارت Long time no see معادل آن است.
به عربی
در زبان عربی برای رساندن این مفهوم کنایی، از ترکیبهای توصیفی مربوط به قلت و ندرت استفاده میکنند.
به ترکی
در ترکی استانبولی برای صفت کمپیدا از عبارات فعلی که به ندرتِ حضور یا دیدهشدن اشاره دارند استفاده میشود.
به فارسی
واژههای مترادف فارسی شامل نادر، غایب، گریزپا و ناپدید هستند. متضادهای آن نیز کلماتی چون پرپیدا، عیان، آشکار و همیشهحاضر را در بر میگیرد. ریشه این واژه کاملاً فارسی و مرکب از «کم» (پهلوی) و «پیدا» (پدیدار) است.
جمعبندی و توضیح کامل کم پیدا
واژه مرکب کنایی «کمپیدا» یکی از تعابیر زیبای زبان فارسی است که ریشه در اصالت واژگان پهلوی و اوستایی دارد. این کلمه از دو جزء «کم» به معنای اندک و «پیدا» از مصدر پدید آمدن تشکیل شده است و در لغت به معنای کسی یا چیزی است که به ندرت رویت میشود یا تمایل به گوشهنشینی و عزلت دارد.
در کاربردهای امروزی و فرهنگ عامه، این واژه بار معنایی عاطفی و صمیمانهای به خود گرفته است. افراد در بستر جامعه و روابط دوستانه، از عبارت «کمپیدایی» نه به عنوان یک توبیخ رسمی، بلکه به عنوان ابزاری برای ابراز دلتنگی، گلایه دوستانه و باز کردن سر صحبت با کسانی که مدتی حضور کمرنگی داشتهاند استفاده میکنند.