یعنی چه
واشامه در زبان فارسی به معنای پارچهای است که زنان برای پوشاندن سر و روی خود از آن استفاده میکردهاند. این واژه اصالتاً کلاسیک و قدیمی است و به انواع سرپوشهای زنانه نظیر معجر و چارقد اطلاق میشده است.
تلفظ
این کلمه به صورت vā-šā-me تلفظ میشود و نباید آن را با واژگان مشابه در زبانهای دیگر اشتباه گرفت.
در جدول
در جدولهای متقاطع، این کلمه معمولاً به عنوان طراح سوال برای واژگانی چون روسری، چارقد یا پوشش سر زنان با تعداد حروف مشخص کاربرد دارد.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه بر اساس کاربرد سنتی و مدرن شامل پوششهای مختلف سر و صورت زنان میشود.
به ترکی
در زبان ترکی برای اشاره به این نوع پوشش سنتی و متداول سر از این واژگان استفاده میشود.
به فارسی
واژگان هممعنی و برگردانهای دقیق فارسی کلاسیک و معاصر آن شامل کلماتی چون معجر، مقنعه، چارقد، روپاک و سراگوش است.
نماد چیست
در ادبیات کلاسیک فارسی، به ویژه در اشعار و منظومههای عاشقانه مانند ویس و رامین، واشامه به عنوان نمادی از عفت، پاکدامنی، وقار و حجب و حیای زنان به کار رفته است.
جمعبندی و توضیح کامل واشامه
واژه «واشامه» یک کلمه اصیل و کهن در زبان فارسی است که ریشه در زبانهای ایرانی باستان و پهلوی دارد. در متون پهلوی این کلمه به صورت «واشمگ» به معنای سرپوش زنان کاربرد داشته است. این واژه کاملاً ایرانی است و نباید آن را با کلمات مشابه در زبان عربی (مانند واشمه به معنی زن خالکوب) اشتباه گرفت.
در ادبیات فارسی، شاعران بزرگ از این کلمه برای توصیف حجاب و پوشش سر زنان استفاده کردهاند؛ برای نمونه فخرالدین اسعد گرگانی در منظومه ویس و رامین میسراید: «از آن پس داد وی را نامهٔ ویس / همان پیراهن و واشامهٔ ویس». این واژه امروزه بیشتر در حل جدولها و متون ادبی کاربرد دارد.