یعنی چه
این کلمه یک ترکیب صرفی و نحوی از زبان عربی است که از دو بخش «جاعِل» (به معنی قراردهنده و سازنده) و ضمیر متصل «کَ» (به معنی تو) تشکیل شده است و مفهوم انتصاب یا دگرگون کردن وضعیت مخاطب را میرساند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت جاعِلُکَ (Jā'iluka) است که در آن لام دارای ضمه و کاف دارای فتحه میباشد.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی، این واژه به عنوان یک پاسخ ۵ حرفی برای راهنمای «قراردهنده تو در قرآن» یا «گمارنده تو» شناخته میشود.
به انگلیسی
در برگردان انگلیسی، بسته به سیاق متن از ترکیباتی استفاده میشود که مفهوم ساختن، قرار دادن یا منصوب کردن مخاطب را منتقل کند.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و در ساختار صرفی این زبان، ترکیب اسم فاعل از ریشه (ج ع ل) با ضمیر مفعولی است.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این ترکیب قرآنی عبارتند از: «قراردهنده تو»، «تعیینکننده تو به یک مقام» و «گمارنده تو».
در قرآن
این کلمه عینا در آیه ۱۲۴ سوره مبارکه بقره به کار رفته است؛ آنجا که خداوند به حضرت ابراهیم (ع) میفرماید: «قَالَ إِنِّی جَاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِمَامًا» یعنی خداوند فرمود: من تو را پیشوا و امام مردم قرار میدهم.
جمعبندی و توضیح کامل جاعلک
واژه «جاعلک» یک ترکیب قرآنی و اصالتاً عربی است که از واژه «جاعل» به معنای قراردهنده و ضمیر «ک» به معنای تو ساخته شده است. این کلمه به دلیل کاربرد در یکی از آیات مشهور سوره بقره درباره مقام امامت حضرت ابراهیم (ع)، وارد فرهنگ لغات دینی زبان فارسی شده است.
در کاربرد لغوی، این عبارت مفهوم دگرگون کردن حالت یا انتصاب فرد به جایگاه و مقامی جدید را دارد و نشاندهنده اراده و فاعلیت کامل در تعیین سرنوشت یا رتبه مخاطب است.
در زبان فارسی، این واژه بیشتر در متون تفسیر قرآن، مباحث کلامی پیرامون امامت و همچنین به عنوان یک لغت پنج حرفی خاص در طراحهای جداول کلمات متقاطع کاربرد دارد.