یعنی چه
زنگ بزرگی است که معمولاً از مس، برنز یا آهن ساخته میشود و آن را بر فراز مناره یا برج کلیسا آویزان میکنند تا با طنینانداز شدن آن، زمان عبادت یا اخبار مهم را به مردم اعلام کنند. در قدیم به تکه چوب درازی که مسیحیان با چوب کوچکتری بر آن میکوبیدند نیز میگفتند.
تلفظ
تلفظ این عبارت به صورت ترکیبی از کلمات فارسی و وامواژه به شکل «زَنگِ بُزُرگِ کِلیسا» است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این راهنما میتواند خود عبارت «زنگ بزرگ کلیسا» (۱۲ حرف) یا کلمه مترادف آن یعنی «ناقوس» (۵ حرف) باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این مفهوم عموماً از واژه Church bell استفاده میشود.
به فارسی
مهمترین و رایجترین معادل آن در زبان فارسی «ناقوس» (معرب از آرامی) است و واژههای دیگری مانند جرس، درا، منگ و کُندک نیز به عنوان مترادف آن به کار میروند.
نماد چیست
این ابزار در فرهنگها و ادبیات نماد فراخوانی و دعوت، هشدار و گذر زمان، و ارتباط میان زمین و آسمان (مقدسات) است. در ادبیات فارسی گاهی نمادی از آیین مسیحیت یا کوی مغان به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل زنگ بزرگ کلیسا
عبارت «زنگ بزرگ کلیسا» در زبان فارسی به طور دقیق اشاره به واژه «ناقوس» دارد. ناقوس زنگی فلزی و بزرگ است که از مس، برنز یا آهن ساخته شده و در بالای برج یا مناره کلیساها نصب میشود تا زمان آیینهای مذهبی، دعا یا رخدادهای مهم اجتماعی را با صدای بلند به گوش همگان برساند. ریشه این کلمه به زبان آرامی بازمیگردد و در ادبیات فارسی کاربرد فراوانی دارد.
علاوه بر کاربرد مذهبی و کاربردی آن در اعلام زمان، این سازه در ادبیات و فرهنگهای مختلف دارای بار نمادین است. ناقوس غالباً به عنوان نشانهای از هوشیاری، گذر زمان، دعوت به معنویت و پیوند میان جهان زمینی و آسمانی شناخته میشود و شاعران کلاسیک ایرانی نیز از آن برای تصویرسازیهای شاعرانه خود بهره بردهاند.