یعنی چه
دین زرتشتی یک آیین توحیدی، راستین و باستانی است که توسط زرتشت (پیامبر ایران باستان) پایهگذاری شده است. محوریت این دین بر پرستش اهورامزدا (خدای دانا و یکتا) استوار است و سه اصل اخلاقی «کردار نیک، گفتار نیک، پندار نیک» رهنمودهای اصلی پیروان آن هستند. این واژه کاملاً کلاسیک و تاریخی است.
تلفظ
تلفظ این عبارت به صورت [دینِ زَرْتُشْتِی] است. واژه زرتشت در زبان اوستایی به صورت Zarathuštra تلفظ میشده است.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول، کلمه «دین زرتشتی» دقیقاً دارای ۹ حرف است. از دیگر کلمات مشابه و هممعنی در جدول میتوان به مزدیسنا، بهدین و مجوس اشاره کرد.
به انگلیسی
معادل انگلیسی این آیین واژه Zoroastrianism است که ریشه در صورت یونانی نام پیامبر ایران باستان یعنی Zoroaster دارد.
به عربی
در متون اسلامی و زبان عربی از گذشته واژه «المجوسية» برای اشاره به این آیین استفاده میشده و امروزه عبارت «الديانة الزرادشتية» نیز کاربرد فراوان دارد.
به فارسی
در زبان و ادبیات فارسی، معادلهای اصیل و سنتی دیگری مانند «مزدیسنا» (به معنی دین پرستش مزدا)، «کیش زرتشت» و «بهدینی» (نامی که پیروان این آیین به خود میدهند) برای دین زرتشتی استفاده میشود.
نماد چیست
نماد اصلی و مشهور این آیین «فروهر» (Faravahar) است؛ پیکر پیرمردی با یک جفت بال گشوده سه طبقه که نشاندهنده سه اصل اندیشه، گفتار و کردار نیک است. همچنین «آتش» به عنوان مظهر پاکی، روشنایی و قبله نیایش، از دیگر نمادهای بنیادین این دین به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل دین زرتشتی
دین زرتشتی یکی از کهنترین آیینهای توحیدی جهان است که ریشه در تاریخ و فرهنگ ایران باستان دارد. این دین بر پایه آموزههای زرتشت و ستایش اهورامزدا شکل گرفته و پیروان آن به نام «بهدینان» یا «مزدیسنان» شناخته میشوند. ارکان اخلاقی این آیین در سه شعار کلیدی پندار نیک، گفتار نیک و کردار نیک خلاصه میشود که تاثیری عمیق بر فلسفه و ادیان بعدی گذاشته است.
در متون اسلامی و قرآنی، پیروان این آیین با نام «مجوس» یاد شدهاند که در آیه ۱۷ سوره حج به آن اشاره شده است. مفسران و فقیهان اسلامی بر اساس روایات معتبر، زرتشتیان را در احکام اجتماعی در حکم اهل کتاب محسوب کردهاند. نماد فروهر و احترام به عناصر چهارگانه طبیعت، به ویژه آتش به عنوان مظهر روشنایی و پاکی، از شاخصترین ویژگیهای نمادین این دین تاریخی است.