یعنی چه
قوه جسمانی به معنی توانایی، نیرو، زور یا قدرتِ بدنی و مادی انسان (یا هر موجود زنده) است که برای انجام کارهای فیزیکی، حرکتی و حیاتی به کار میرود و نقطهٔ مقابل تواناییهای روحی و ذهنی قرار دارد.
تلفظ
این ترکیب به صورت [قُو وَ تِ جِسْ ما نی] تلفظ میشود.
در جدول
پاسخ دقیق برای این سوال در جدول «قوه جسمانی» است که ۹ حرف دارد. واژههای دیگری چون بنیه یا رمق نیز ممکن است مد نظر باشند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی رایجترین معادلها Physical strength و Bodily power هستند.
در قرآن
عینِ ترکیبِ «قوه جسمانی» در قرآن نیامده است؛ اما در داستان طالوت (آیه ۲۴۷ سوره بقره) از تعبیر «بَسْطَةً فِي الْعِلْمِ وَالْجِسْمِ» استفاده شده که به معنای داشتن توان بدنی و قوه جسمانی بالا است.
نماد چیست
در فرهنگ عامه یا اساطیر نماد مستقیمی برای این ترکیب دو کلمهای ثبت نشده است؛ اما مفاهیمی مانند بازو، مشت یا حیواناتی مثل شیر و پیل به عنوان نمادِ زور و قدرت بدنی شناخته میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل قوه جسمانی
ترکیب «قوه جسمانی» از دو واژه با ریشه عربی تشکیل شده است. قوه از ریشه «ق و ی» به معنی نیرو و جسمانی منسوب به تن و مادیات است. این واژه در زبان فارسی برای توصیف تمام توانمندیهای حرکتی، عضلانی و بنیه فیزیکی انسان به کار میرود که به او اجازه میدهد فعالیتهای روزمره و سخت را سروسامان دهد.
در متون کهن و دینی نیز هرچند این ترکیب به صورت مستقیم نیامده، اما مفاهیم همارز آن مانند توانایی جسمی بارها مورد ستایش قرار گرفته و به عنوان مکمل نیروی فکری و علمی پادشاهان و پهلوانان معرفی شده است. متضاد این مفهوم، قوای روحانی و ذهنی یا ضعف فیزیکی است.