معنی
واژه غلا در زبان فارسی دو ساحت معنایی عمده دارد؛ نخست به معنی گران شدن نرخ اقلام، تنگی زندگی و کمیابی مواد غذایی است که در اصل صورت فارسیتری از واژه عربی «غلاء» به شمار میرود. دومین ساحت آن، به معنی خروج از حد اعتدال، بلندپروازی و زیادهروی است که با مفهوم غلو ارتباط دارد.
یعنی چه
وقتی در متون یا جداول با کلمه غلا روبهرو میشوید، اشاره به موقعیتی دارد که در آن ارزش مادی کالاها بالا رفته و دستیابی به آنها سخت شده است، یا فرد در باور و عمل خود از مرزهای مشخص و منطقی عبور کرده است.
مترادف
این کلمات در متون کهن و معاصر میتوانند به عنوان جایگزین واژه غلا استفاده شوند.
متضاد
کلماتی که مفهوم مقابل و روبروی غلا را در دو جنبه اقتصادی و رفتاری نشان میدهند.
هم خانواده
واژگانی که از ریشه سه حرفی (غ ل و) یا (غ ل ا) مشتق شدهاند و با غلا قرابت معنایی دارند.
ریشه
این کلمه ریشه در زبان عربی دارد. در یک شاخه به معنی بالا رفتن قیمتها (غلاء) است و در شاخه دیگر به معنی عبور از مرز و افراط (غلو) که در زبان فارسی بدون همزه پایانی به صورت «غلا» به کار میرود.
جمله سازی
به انگلیسی
بسته به اینکه غلا را در مفهوم اقتصادی (گرانی) یا مفهوم رفتاری (افراط) به کار ببرید، معادلهای انگلیسی آن تغییر میکند.
جمعبندی و توضیح کامل غلا
واژه «غلا» یک کلمه سه حرفی با ریشه عربی است که در فرهنگ لغات و کتابهای کهن فارسی کاربرد ویژهای دارد. این واژه بیشتر به عنوان صورت سادهشده واژه «غلاء» به معنی گرانی، تنگی چشمانداز اقتصادی، قحطی و بالا رفتن قیمت اقلام حیاتی استفاده میشود و نشاندهنده دوران سخت معیشت است.
از سوی دیگر، این واژه با مفهوم «غلو» یعنی زیادهروی و خروج از حد اعتدال نیز همپوشانی دارد؛ همانطور که در آیات قرآن کریم نیز ریشه آن (مانند لا تغلو) برای نهی از افراط در دین به کار رفته است. بنابراین، غلا در ادبیات نمادی از خروج از تعادل است، چه در قالب فشار اقتصادی بر جامعه و چه در قالب رفتارهای افراطی.
در حل جداول متقاطع و معماهای کلمات، «غلا» یک پاسخ کلاسیک و کلیدی برای طراحان است که معمولاً با راهنماهایی همچون «گرانی»، «قحطی» یا «تجاوز از حد» از طراحان طلب میشود.