یعنی چه
«المشرکات» یک واژهٔ دینی و فقهی اصیل عربی (جمع مؤنث سالم) است که به معنای زنان مشرک، بتپرست یا کسانی است که برای خداوند یگانه، شریك و همتا قائل میشوند. این واژه در ادبیات اسلامی در برابر زنان مؤمن و یکتاپرست قرار میگیرد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با ضمه روی میم، سکون روی شین، کسره زیر راء و فتح روی کاف به صورت «اَلمُشْرِکات» است.
در جدول
پاسخ دقیق برای طراحان جدول کلمهٔ «المشرکات» با ۸ حرف است. از دیگر تعابیر مشابه میتوان به «مشرکات» یا «زنان مشرک» اشاره کرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این مفهوم اعتقادی از عبارات کاربردی فوق استفاده میشود.
به عربی
این کلمه خود یک واژهٔ فصیح عربی، از ریشه «ش ر ک» و اسم فاعل جمع مؤنث سالم در باب افعال است.
به فارسی
معادلهای دقیق و مستقیم این کلمه در زبان فارسی شامل «زنان مشرک»، «بتپرستانِ زن» و «زنان غیرموحد» است. همخانوادههای فارسی و متداول آن عبارتند از: شرک، مشرک، شریک، اشتراک و شرکت.
در قرآن
این واژه دقیقاً ۱ بار در قرآن کریم به کار رفته است؛ در آیه ۲۲۱ سوره بقره که خداوند میفرماید: «وَلَا تَنْكِحُوا الْمُشْرِكَاتِ حَتَّىٰ يُؤْمِنَّ...» به این معنی که «و با زنان مشرک ازدواج نکنید تا زمانی که ایمان بیاورند...» این آیه یک دستور صریح فقهی و اخلاقی را بیان میکند.
جمعبندی و توضیح کامل المشرکات
واژه «المشرکات» یک اصطلاح کلامی و فقهی است که از زبان عربی به فرهنگ و ادبیات دینی فارسی وارد شده است. این کلمه به طور خاص به زنانی اشاره دارد که از توحید رویگردان شده و برای ذات باریتعالی شریک یا همتا قرار دادهاند، مانند زنان بتپرست در صدر اسلام.
اهمیت این واژه بیشتر به دلیل کاربرد صریح آن در قرآن کریم (سوره بقره) است، جایی که به عنوان یک گزاره فقهی، مسلمانان را از ازدواج با زنان مشرک تا زمان پذیرش ایمان منع میکند. در ساختار زبانی، این کلمه جمع مؤنث سالم است و در تقابل مستقیم با واژگانی چون «المؤمنات» (زنان باایمان) و «المسلمات» (زنان مسلمان) قرار میگیرد.