یعنی چه
عبارت «تحسین و تکریم» به معنای آفرین گفتن، نیکو شمردن و بزرگداشت همزمان یک شخص است. این اصطلاح زمانی به کار میرود که بخواهیم علاوه بر تشویق و ستایش کارهای خوب یک فرد، مقام و شخصیت او را نیز گرامی و ارجمند بداریم. این واژه یک ترکیب کلاسیک و رسمی در زبان فارسی است.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب به صورت [تَحْـسِـیـنْ وَ تَکْـرِیـمْ] است که هر دو واژه بر وزن «تفعیل» ادا میشوند.
در جدول
در جدولهای متقاطع، معادل این عبارت با توجه به تعداد حروف مشخص میشود. پاسخ دقیق این عبارت ۱۱ حرف دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم از ترکیب واژههای ستایش، تقدیر و احترام استفاده میشود.
به عربی
این دو واژه ریشه عربی دارند و در زبان مبدأ نیز به همین صورت یا در قالب ترکیب ثناء و تبجیل برای بزرگداشت افراد استفاده میشوند.
به فارسی
معادلهای خالص یا رایج فارسی این ترکیب شامل واژههایی چون ستایش، بزرگداشت، تمجید، تجلیل، تقدیر، تعظیم و توقیر است که نشاندهنده ارج نهادن به مقام یک فرد میباشند.
در قرآن
خود این ترکیب دوتایی به صورت یکجا در قرآن نیامده است، اما ریشههای آن به وفور به کار رفتهاند. ریشه تکریم در آیه ۷۰ سوره اسراء («وَلَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِي آدَمَ»؛ و به راستی ما فرزندان آدم را گرامی داشتیم) و صفت الهی «ذُو الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ» دیده میشود. ریشه تحسین نیز در قالب واژههایی مثل «احسن» (مانند تبعیت از بهترین سخن) تجلی یافته است.
جمعبندی و توضیح کامل تحسین و تکریم
عبارت «تحسین و تکریم» یک ترکیب واژگانی ارزشمند در زبان فارسی است که از دو واژه با ریشه عربی تشکیل شده است. این اصطلاح فراتر از یک تشویق ساده بوده و گویای مرتبهای بلند از احترام، ستایش و بزرگداشت همزمانِ رفتار و شخصیت یک انسان است. در مناسبتهای رسمی و فرهنگی، مفاهیمی چون اهدای لوح تقدیر یا تندیس به عنوان نمادهای مادی این رویکرد شناخته میشوند.
بررسی ریشههای این کلمات نشان میدهد که هر دو واژه از ساختار ثلاثی مجرد (ح س ن و ک ر م) به باب تفعیل رفتهاند و در فرهنگ قرآنی و اسلامی نیز جایگاه والایی دارند؛ به طوری که تکریم انسانها و تحسین نیکیها از اصول اخلاقی مورد تأکید در آیات الهی است.
استفاده از این واژه در ادبیات معاصر و لغتنامههای بزرگی چون دهخدا و عمید، بر اهمیت ارج نهادن به تلاشها و حفظ کرامت انسانی دلالت دارد. متضادهایی چون تحقیر و توهین در تقابل مستقیم با این مفهوم قرار میگیرند که نشان میدهد جامعه پویا همواره نیازمند فرهنگِ ستایش و بزرگداشت نخبگان و نیکوکاران است.