یعنی چه
نوروز به معنای روزِ نو و تازه است. این روز نخستین روز از ماه فروردین محسوب میشود که در آن آفتاب به نقطهٔ اعتدال بهاری (نقطهٔ اول حَمَل) میرسد و سال نو خورشیدی به طور رسمی آغاز میگردد. این واژه به عنوان یک جشن ملی و باستانی برای بزرگداشت زایش دوباره طبیعت به کار میرود.
ریشه
این کلمه یک اسم مرکب فارسی (صفت + اسم) است. در زبان فارسی میانه (پهلوی ساسانی) به صورت «نوگروز» (nōg rōz) یا «نوکروچ» تلفظ میشده است. ریشهٔ جزء اول آن در زبان اوستایی nava (به معنی نو) و جزء دوم آن raocah (به معنی روشنایی و روز) است.
جمله سازی
تلفظ
واژه نوروز در زبان فارسی امروز به صورت /nowruz/ (نَوروز) تلفظ میشود. در برخی گویشها و زبانهای همسایه ممکن است با ضمه روی حرف نون یعنی /noruz/ نیز شنیده شود.
به انگلیسی
در متون بینالمللی و سازمانهای جهانی مانند یونسکو، املای استاندارد این واژه Nowruz است، هرچند که در گفتگوهای عمومی از عبارت Persian New Year نیز استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی (به ویژه ترکی استانبولی)، این واژه با اندکی تغییر در آوا به صورت Nevruz نگاشته و تلفظ میشود و در کشورهای ترکزبان نیز به عنوان جشن بهار پاس داشته میشود.
نماد چیست
نوروز نماد اعتدال بهاری، بیداری زمین از خواب زمستانی و زایش دوبارهٔ طبیعت است. از مهمترین نمادهای اسطورهای و عینی آن میتوان به سفرهٔ هفتسین، عمو نوروز، حاجی فیروز و شکوفههای بهاری اشاره کرد که همگی پیامآور شادابی، برکت و نو شدن هستند.
جمعبندی و توضیح کامل نوروز
نوروز بزرگترین و کهنترین جشن ملی ایرانیان و حوزه فرهنگی ایرانزمین است که با آغاز بهار و اعتدال طبیعت همگام میشود. این جشن باشکوه قدمتی چند هزار ساله دارد و در اساطیر ایران، پیدایش آن را به دوران پادشاهی جمشید نسبت میدهند. نوروز پیوند عمیقی با مفاهیمی چون صلح، دوستی، پاکیزگی و نو شدن دارد.
در فرهنگ کهن، این آیین به دو بخش نوروز عامه (اول فروردین) و نوروز خاصه (ششم فروردین) تقسیم میشده است. امروزه نوروز به عنوان یک میراث ناملموس جهانی در سازمان یونسکو ثبت شده و توسط میلیونها نفر در سراسر جهان با برپایی سفره هفتسین و آیینهای سنتی جشن گرفته میشود.