یعنی چه
عبارت «تو ضعیف» یک ترکیب ضمیر و صفت است که در گفتگوها برای توصیف مخاطبی که دچار ناتوانی جسمی، روحی یا کمبود قدرت و اراده شده است به کار میرود. واژه اصلی این ترکیب یعنی ضعیف، به معنای بیبنیه، شکننده و عاجز است.
تلفظ
تلفظ این عبارت به صورت [to za'if] است که «تو» ضمیر مخاطب منفرد و «ضعیف» صفت مشبهه از ریشه عربی است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این عبارت دقیقاً «تو ضعیف» با ۶ حرف است، اما بسته به طراح جدول، کلماتی مثل ناتوان یا عاجز نیز ممکن است مد نظر باشند.
به انگلیسی
برای انتقال این مفهوم در زبان انگلیسی از صفتهای weak یا feeble به همراه ضمیر مخاطب استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی این عبارت دقیقاً به صورت یک جمله اسمیه با ضمیر منفرد مخاطب ترجمه میشود.
به فارسی
معادلهای اصیل فارسی برای این ترکیب شامل عباراتی چون «تو ناتوان هستی»، «تو کمزور هستی» یا «تو بیبنیه هستی» است.
جمعبندی و توضیح کامل تو ضعیف
عبارت «تو ضعیف» از نظر دستور زبان فارسی یک جمله اسمیه ناقص یا کامل (بسته به لحن و حذف فعل «هستی») است که جهت توصیف سستی و عدم توانایی در مخاطب به کار میرود. ریشه کلمه کلیدی آن یعنی «ضعیف»، عربی بوده و در فرهنگ و ادبیات فارسی با مفاهیمی چون عجز، بیطاقتی و شکنندگی پیوند خورده است.
در متون کهن و عرفانی، ضعف گاهی به عنوان ویژگی ذاتی انسان در برابر قدرت بیپایان الهی یاد میشود، همانطور که در قرآن کریم نیز به آفریده شدن انسان با صفت ضعیف اشاره شده است. در فرهنگ عامه نیز نشانههایی همچون تار عنکبوت یا بید لرزان به عنوان نمادهایی از این واژه شناخته میشوند.