یعنی چه
این عبارت از پرکاربردترین اصطلاحات تعارفی در زبان فارسی است. کاربرد اصلی آن به عنوان پاسخ در برابر سپاسگزاری دیگران است تا حس خجالت یا دینداری را در طرف مقابل کاهش دهد (معادل قابلی ندارد یا وظیفه بود). همچنین در ابتدای جملات برای بیان یک درخواست بسیار محترمانه و خاضعانه به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت [khāhesh mīkonam] است. توجه شود که حرف «و» در کلمه خواهش، واو معدوله است و خوانده نمیشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع معمولاً در پاسخ به راهنمای «پاسخ تشکر به فارسی» یا «تعارف محترمانه»، عبارت ۱۰ حرفی «خواهش می کنم» مد نظر قرار میگیرد.
به انگلیسی
بسته به بافتار کلام، در زبان انگلیسی اگر در پاسخ به تشکر باشد از You're welcome استفاده میشود و اگر برای خواهش و تمنا در ابتدای درخواست باشد، معادل Please است.
به عربی
در زبان عربی رایجترین واژه برای پاسخ به تشکر (شکراً)، کلمه «عفواً» است. در حالت التماس و درخواست نیز از «أرجوك» یا «رجاءً» استفاده میشود.
به ترکی
در ترکی استانبولی برای پاسخ محترمانه به سپاسگزاری دیگران، عبارت رسمی Rica ederim یا اصطلاح صمیمانهتر Bir şey değil به کار میرود.
نماد چیست
این عبارت نماد سنتی یا گرافیکی خاصی ندارد؛ اما در نشانه شناسی رفتاری جامعه ایرانی، معرف صفت فروتنی، دوری از خودخواهی، احترام متقابل و پاسداشت حریم ادب در روابط بین فردی است.
جمعبندی و توضیح کامل خواهش می کنم
عبارت «خواهش میکنم» یکی از ارکان کلیدی نظام تعارفی و ادبورزی در زبان فارسی است. این اصطلاح که از ترکیب اسم مصدر «خواهش» (از بن مضارع خواستن) و فعل مضارع «میکنم» ساخته شده، ریشهای کهن در زبانهای هندواروپایی دارد و مفهوم میل و تمنا را در خود جای داده است.
کاربرد دوگانه این واژه به کاربران زبان این امکان را میدهد که هم در مقام پاسخگویی به سپاسگزاری دیگران از بازخلق حس تکلف و خجالت جلوگیری کنند و هم در مقام آغازگر سخن، درخواستهای خود را در پوششی از تواضع و احترام مطرح سازند. این واژه فاقد معادل مستقیم در متون کهن مذهبی مانند قرآن است و یک اصطلاح کاملاً زبانی و ساخت اجتماعی در فرهنگ معاصر فارسی به شمار میرود.