معنی
واژه «وحده» در زبان فارسی به عنوان یک قید عاریتی از عربی استفاده میشود و به معنای تنهایی، منحصراً و به یکتایی بودن است.
یعنی چه
این کلمه ترکیبی از «وحد» و ضمیر «ه» است که در اصطلاح و کاربردهای دینی و قرآنی، بر توحید مطلق و یگانگی بی-شریک پروردگار دلالت میکند.
مترادف
این واژهها در جملات مختلف میتوانند به جای وحده بار معنایی انفراد و یکتایی را منتقل کنند.
متضاد
در معنای کاربردی و در تقابل با مفهوم تک بودن و انفراد، این کلمات به عنوان متضاد شناخته میشوند.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی که مفهوم انحصار و تنهایی را در ترجمه این کلمه میرسانند.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و از ماده ثلاثی مجرد (و ح د) مشتق شده است.
به فارسی
برگردان دقیق و روان این واژه قیدی در زبان فارسی «تنها او» یا «به تنهایی» است که در متون مذهبی به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل وحده
واژه «وحده» یک قید عاریتی از زبان عربی در فارسی است که ریشه در ماده «و ح د» به معنای انفراد و یکتایی دارد. این کلمه در فرهنگ اسلامی و آیات قرآنی (مانند آیه ۷۰ سوره اعراف) کاربرد فراوانی دارد و همواره برای تاکید بر توحید مطلق و نفی هرگونه شریک برای خداوند به کار میرود.
تجلّی بارز این کلمه را میتوان در عبارت معروف «لا إله إلا الله وحده لا شریک له» دید که پایهترین مانیفست یکتاپرستی است. در حل جدول نیز این واژه دقیقاً ۴ حرف دارد و به عنوان پاسخی برای راهنماهای مربوط به یگانگی خداوند استفاده میشود.