یعنی چه
«داد خواستن» یک مصدر مرکب اصیل فارسی به معنای تظلم کردن، شکایت کردن از ظلم و ستم کسی به نزد قاضی، حاکم یا پادشاه و طلب کردن حق، عدالت و انصاف است. این واژه در ادبیات کلاسیک و همچنین در مفاهیم حقوقی مدرن به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه [داد خواس تَن] است که در آن حرف «و» در بخش «خواستن» به صورت معدوله بوده و خوانده نمیشود (dād xwāstan).
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی مانند تظلم، دادخواهی، استغاثه و احقاق حق به عنوان پاسخ قرار میگیرند. پاسخ دقیق خودِ این عبارت ۹ حرف دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به سیاق متن، عبارات فوق دقیقترین معادلها برای رساندن مفهوم دادخواهی و طلب حق هستند.
به عربی
در زبان عربی مفهوم دادخواهی با واژگانی چون تظلم (شکایت از ستم) و استغاثه (طلب یاری) قرابت معنایی کاملی دارد.
به فارسی
واژههای همخانواده آن شامل دادخواست، دادخواه، دادخواهی، دادستان، دادگستر و دادگاه است. ریشه کلمه «داد» از پهلوی (Dād) به معنی قانون و عدل، و «خواستن» از پهلوی (Xwāstan) به معنی طلب کردن است.
نماد چیست
در فرهنگ بصری و مفاهیم نمادین جهانی، دادخواهی و عدالتخواهی با نماد ترازو (جهت سنجش حق و عدل) و فرشته عدالت با چشمان بسته و شمشیر شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل داد خواستن
عبارت «داد خواستن» یک مصدر مرکب اصیل و ریشهدار در زبان فارسی است که از ترکیب دو واژه پهلوی «داد» (قانون و عدل) و «خواستن» (طلب کردن) ساخته شده است. این اصطلاح در طول تاریخ ادبیات و حقوق ایران، به معنای فریادرسخواهی در برابر بیدادگری و ستم بوده و نشاندهنده تلاش برای احقاق حقوق پایمالشده به شمار میرود.
در ساختار حقوقی امروز، این مفهوم در قالب واژگانی چون «دادخواست» و «دادخواهی» تجلی یافته و به فرآیند قانونی مطالبه حق در پیشگاه دادگاهها و مقامات قضایی اشاره دارد. این واژه کاملاً ریشه ایرانی داشته و معادلهای دقیقی در زبانهای انگلیسی و عربی برای کاربردهای عمومی و حقوقی آن وجود دارد.