یعنی چه
واژهٔ «ینطقون» یک فعل مضارع از ریشه عربی است و به معنی سخن گفتن، تکلم کردن و اظهار نظر کردن توسط گروهی از افراد (جمع مذکر غایب) به کار میرود.
تلفظ
این کلمه به صورت یَنطِقُون (yan-te-qoon) با فتحه روی یاء، سکون نون، کسره طاء و ضمه قاف تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، در پاسخ به راهنمای «سخن میگویند (عربی)»، واژه ۶ حرفی «ینطقون» مد نظر است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم این فعل عباراتی که دلالت بر صحبت کردن گروهی دارند استفاده میشود.
به عربی
این واژه خود ریشه عربی دارد و در زبان عربی معاصر با افعالی هممعنی مانند یتکلمون یا یتحدثون جایگزین میشود.
به فارسی
برگردان دقیق این فعل مضارع عربی به زبان فارسی «سخن میگویند»، «تکلم میکنند» یا «نطق میکنند» است.
در قرآن
این واژه در قرآن کریم در ماجرای محاوره حضرت ابراهیم (ع) با بتپرستان به کار رفته است؛ مانند آیه ۶۳ سوره انبیاء: «فَسْئَلُوهُمْ إِنْ کانُوا یَنْطِقُونَ» (اگر سخن میگویند، از خودشان بپرسید) که به عجز و ناتوانی بتها در سخن گفتن اشاره دارد.
جمعبندی و توضیح کامل ینطقون
واژه «ینطقون» یک فعل مضارع عربی از ریشه (ن ط ق) است که به معنای سخن میگویند و تکلم میکنند به کار میرود. این کلمه به دلیل کاربردهای متعددش در متون دینی و قرآنی، وارد ادبیات و فرهنگ واژگان فارسی شده و به عنوان یک صیغه جمع برای بیان عمل نطق و گفتگو شناخته میشود.
در کاربردهای قرآنی، این کلمه ساختاری استدلالی دارد؛ به ویژه در سوره انبیاء که در جریان به چالش کشیدن بتپرستان توسط حضرت ابراهیم (ع) استفاده شده تا ناتوانی معبودهای چوبی و سنگی را در سخن گفتن و دفاع از خود آشکار سازد. این واژه از نظر ساختار کلمهای، همخانواده کلماتی چون منطق، ناطق و نطق است که همگی به قوه تفکر و بیان متصل هستند.