یعنی چه
این واژه به عنوان قید تأکیدی برای بیان حتمی بودن یک امر یا نتیجهگیری منطقی و ناگزیر به کار میرود؛ به این معنی که در وقوع آن امر هیچ شک و تردیدی وجود ندارد.
تلفظ
تلفظ دقیق این واژه به صورت فتح در هر سه حرف (لَ، جَ، رَ) است که در متون کهن به عنوان تخفیف یا شکل دیگری از واژه معروفتر «لاجرم» استفاده شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، این کلمه معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماهای «ناچار» یا «ناگزیر» با تعداد ۵ حرف کاربرد دارد.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه بر مفاهیم جبر منطقی، ضرورت و نتایج غیرقابل اجتناب دلالت دارند.
به عربی
این واژه ریشه در زبان عربی دارد و ساختار اصلی آن در عبارات تأکیدی قرآنی و فصیح به وفور دیده میشود.
به فارسی
برگردانهای اصیل و جایگزینهای روان فارسی برای این کلمه شامل واژههایی چون «ناگزیر»، «بهناچار» و «خواهناخواه» است که همان مفهوم جبر و قطعیت را میرسانند.
نماد چیست
در ادبیات کلاسیک و متون استدلالی، این واژه نمادی از جبر زمانه، تقدیر غیرقابل تغییر و پیوند منطقی و جداییناپذیر میان علت و معلول به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل لاجرا
واژه «لاجرا» که در واقع مقتبس و شکل دیگری از قید ترکیبی و مؤکد «لاجرم» است، در زبان و ادبیات فارسی برای بیان مفاهیمی همچون قطعیت، ناگزیری و جبر منطقی به کار میرود. این کلمه نشاندهنده موقعیت یا سرانجامی است که هیچ راه فرار یا جایگزینی برای آن متصور نیست و وقوع آن حتمی است.
در ریشهشناسی، این لفظ از ابزارهای نفی و افعال تأکید عربی گرفته شده و در ساختار جملات کلاسیک نقشی کلیدی در اتصال علت به معلول دارد. به طوری که هرگاه دلیلی استوار مطرح میشود، نتیجه آن با این واژه به مخاطب اعلام میگردد تا جای هیچگونه شک و تردیدی باقی نماند.