یعنی چه
این کلمه به نظر میرسد صورت آوایی یا اشتباه رایجی از واژه «هیولا» باشد. در اصطلاح فلسفی به ماده اولیه، اصل و جوهر هر چیز که استعداد پذیرش هر شکلی را دارد گفته میشود. در کاربرد عامیانه و امروزی نیز به موجودات بسیار بزرگ، عجیب و ترسناک اطلاق میگردد.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت عامیانه «هَمَیولا» شنیده میشود، اما صورت اصیل و صحیح فلسفی و لغوی آن «هَیولا» است.
در جدول
در حل جدول، کلمه مورد نظر دقیقاً ۶ حرف دارد؛ هرچند ریشه اصلی آن یعنی هیولا ۵ حرفی است.
به انگلیسی
بسته به اینکه منظور جنبه فلسفی واژه باشد یا معنای عامیانه آن، برگردان انگلیسی متفاوت خواهد بود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی برای اشاره به بعد فلسفی و شکل کلی از واژه همریشه استفاده میشود و برای معنای ترسناک، واژه جانور به کار میرود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه در متون کهن و فلسفی شامل مایه، اصل، جوهر، جسم اولیه و هیولای اولی است که به آمادگی محض برای شکلگیری اشاره دارد.
نماد چیست
در فلسفه مشاء، این واژه نماد «پذیرش محض» و پتانسیل بالاقوهای است که هنوز صورتی به خود نگرفته است. در ادبیات مدرن و باورهای عامه، نمادی از ترس، هرجومرج، ناشناختهها و نیروهای مهارناپذیر طبیعت به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل همیولا
واژه «همیولا» در واقع یک دگرگونی آوایی یا غلط املایی رایج از کلمه مشهور «هیولا» است. این لفظ که ریشهای یونانی (Hyle) دارد، از طریق ترجمه متون فلسفی به زبان عربی و سپس فارسی راه یافته است. در اصلِ معنای فلسفی خود، به ماده نخستین و بدون شکلی گفته میشود که پایه و اساس خلقت اجسام است و آمادگی پذیرش هر نوع صورت و قالبی را دارد.
با گذشت زمان و در ادبیات عامیانه، معنای این واژه دستخوش تغییر شد و امروزه وقتی مردم این کلمه را به کار میبرند، بیشتر تصویر یک موجود عظیمالجثه، عجیب و وحشتناک در ذهنشان نقش میبندد. بنابراین، همیولا یا همان هیولا، در دو بستر کاملاً متفاوتِ فلسفه مشاء (به عنوان نماد استعداد مطلق) و فرهنگ عامه (به عنوان نماد ترس و قدرت مهارناپذیر) تعریف میشود.