یعنی چه
«زرتهو شتر» (یا زرتهوشتر) نام اصلی و اوستایی زرتشت، پیامبر ایران باستان است. این واژه از دو بخش تشکیل شده که بخش دوم آن (وشتر) دقیقاً به معنی شتر است و برای بخش اول معانی مختلفی چون زرد، پیر یا خشمگین ذکر شده است؛ لذا معنای ترکیبی آن را «دارنده شتر زرین/پیر/خشمگین» میدانند.
تلفظ
تلفظ این واژه بر اساس ریشه اوستایی آن به صورت زَرْتُهوْ شُتَر (Zarat-huštra) است که در طول تاریخ و در زبان فارسی دری به شکل سادهتر «زرتشت» یا «زردشت» دگرگون شده است.
در جدول
در پاسخ به سؤالات جدول کلمات متقاطع، این واژه دقیقاً ۸ حرف دارد و به عنوان نام اصلی، قدیم یا اوستایی زرتشت شناخته میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این نام و پیامبر از دو واژه Zarathustra (نزدیک به تلفظ اوستایی) و Zoroaster (مشتق از یونانی) استفاده میشود.
به عربی
در متون و منابع زبان عربی، نام این پیامبر و واژه مذکور به صورت معرب «زرادشت» ضبط شده است.
نماد چیست
این واژه یادآور آیین مزدیسنا است که مهمترین نماد مذهبی و ملی آن نشان «فروهر» (پیکر بالدار) است. همچنین «آتش» در این آیین به عنوان نماد پاکی، نور الهی و سوی نیایش (قبله) شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل زرتهو شتر
واژه «زرتهو شتر» در واقع همان چهره نامآشنای تاریخ و فرهنگ ایران، یعنی زرتشت سپنتمان است، اما با همان گویش و نگارش اصیلی که در کتاب مقدس اوستا به کار رفته است. بررسی ریشهشناختی این نام نشاندهنده پیوند عمیق آن با بافت زندگی دامداری و کشاورزی ایرانیان باستان در هزاران سال پیش است، جایی که داشتن شتر نشانهای از ثروت یا جایگاه اجتماعی بوده است.
اگرچه این واژه به صورت مستقیم در متن قرآن نیامده، اما پیروان دین او در آیه ۱۷ سوره حج با نام «مجوس» مورد اشاره قرار گرفتهاند. امروزه شناخت این نام به درک بهتر متون کهن لغتنامه دهخدا، دانشنامه مزدیسنا و تاریخ ادیان ایران باستان کمک شایانی میکند.