یعنی چه
قرون اولی یک ترکیب وصفی عربی است. واژه قرون جمع قَرْن به معنی یک نسل یا یک دوره زمانی است و اولی مؤنثِ اول به معنی نخستین است. این عبارت در مجموع به معنای اعصار قدیم، مردمان گذشته و امتهای پیشین است. در تاریخ اسلامی نیز گاهی به روزگار صحابه و تابعین (سدههای اولیه اسلام) اطلاق میشود.
تلفظ
این عبارت به صورت قُرونِ اُولیٰ (با ضمه قاف و راء در کلمه اول و ضمه الف و الف مقصوره در پایان کلمه دوم) تلفظ میشود.
در جدول
در کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنمای «امتهای پیشین»، «نسلهای گذشته» یا «سدههای نخستین»، عبارت ۸ حرفی «قرون اولی» مد نظر قرار میگیرد.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم قرون اولی در زبان انگلیسی، بسته به متن تاریخی یا دینی، از عبارات فوق استفاده میشود.
به فارسی
برگردان و معادلهای دقیق فارسی این عبارت شامل واژگانی چون نسلهای گذشته، سدههای آغازین، دورههای اولیه و مردمان پیشین است.
در قرآن
این عبارت دقیقاً در قرآن کریم به کار رفته است؛ از جمله در آیه ۴۳ سوره قصص: «وَلَقَدْ آتَیْنَا مُوسَى الْکِتَابَ مِن بَعْدِ مَا أَهْلَکْنَا الْقُرُونَ الْأُولَىٰ» (و به راستی پس از آنکه نسلهای نخستین [مانند قوم نوح، عاد و ثمود] را هلاک کردیم، به موسی کتاب آسمانی دادیم). همچنین در آیه ۵۱ سوره طه نیز به صورت «فَمَا بَالُ الْقُرُونِ الْأُولَىٰ» آمده است.
نماد چیست
عبارت قرون اولی صرفاً بیانگر یک مفهوم زمانشناختی، تاریخی و عقیدتی است؛ بنابراین نماد مادی، تصویرسازانه یا نشانهشناختی خاصی در فرهنگها برای آن ثبت نشده است.
جمعبندی و توضیح کامل قرون اولی
عبارت «قرون اولی» ترکیبی وصفی و برگرفته از زبان عربی است که از دو واژه «قرون» (جمع قَرْن به معنای نسل، عصر یا سده) و «اُولیٰ» (مؤنث اول به معنای نخستین) تشکیل شده است. این اصطلاح در لغت و متون کهن به معنای سدههای آغازین، امتهای پیشین و نسلهای گذشته به کار میرود و اشاره به انسانها و جوامعی دارد که در سپیدهدم تاریخ یا روزگاران دور قبل از یک مبدأ مشخص زندگی میکردهاند.
این عبارت جایگاه ویژهای در فرهنگ اسلامی و قرآنی دارد، چرا که در آیاتی از قرآن (مانند سوره قصص و طه) دقیقاً به همین صورت استعمال شده و به اقوام و تمدنهای باستانی و پیش از موسی (ع) نظیر قوم نوح، عاد و ثمود اشاره میکند که به دلیل سرکشی هلاک شدند. علاوه بر کاربرد قرآنی، در تاریخ اسلام نیز گاهی این اصطلاح را برای اشاره به صدر اسلام و روزگار صحابه و تابعین به کار میبرند.