یعنی چه
واژهای با دو کاربرد رایج: اول به معنی بلند، افراشته و دارای ارتفاع زیاد مانند کوه مرتفع، و دوم به معنی برطرفشدن، حلشدن یا از بین رفتن یک مانع یا مشکل، چنانکه میگویند «مشکل مرتفع شد».
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت مُرْتَفِع [mor-ta-fe'] است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه با توجه به تعداد حروف و راهنمای طراح، معمولاً خود «مرتفع» یا مترادفهای آن نظیر «بلند» و «رفیع» است.
به انگلیسی
برای مفهوم بلندی و ارتفاع از واژگان High و Elevated، و برای مفهوم حل شدن مشکل از واژه Resolved استفاده میشود.
به عربی
این واژه ریشه عربی دارد و در زبان مبدأ نیز به همین صورت یا با کلماتی چون عالٍ و شامخ به کار میرود.
به فارسی
برابرهای پارسی این واژه شامل بلند، افراشته، فراز، بالابلند و رفیع هستند و در کاربرد دوم میتوان از واژههای برطرفشده یا گزندزداییشده استفاده کرد.
جمعبندی و توضیح کامل مرتفع
واژه مرتفع از ریشه عربی «رفع» به معنای بلند کردن و برداشتن گرفته شده است و در زبان فارسی با دو رویه معنایی کاملاً متمایز و پرکاربرد شناخته میشود. در وهله اول، این کلمه صفت برای هر چیز دارای بلندی و ارتفاع زیاد است؛ مانند قلهها، ساختمانها یا بناهای با عظمت که پایداری و استواری را تداعی میکنند. در وهله دوم، در ادبیات اداری و روزمره به معنای زایل شدن، حل شدن و از بین رفتن یک مشکل، ابهام یا مانع به کار میرود.
بررسی ساختار لغوی این کلمه نشان میدهد که گرچه خود ساختار «مرتفع» در متن قرآن نیامده، اما ریشههای همخانواده آن مانند «مرفوعه» به تکرار برای توصیف جایگاههای والا استفاده شدهاند. این واژه در فرهنگ و ادبیات نمادی از بلندهمتی، دستنیافتنی بودن و بزرگی است.