یعنی چه
این ترکیب عطفی، توصیفگرِ اوجِ خصلتهای پسندیده انسانی است. «کرم» به معنای بخشندگی بیمنت و بزرگواری ذات است و «بخشش» به معنای عفو و گذشت از خطا یا بذل دارایی است. این ترکیب مجموعهای از صفات والای اخلاقی را بازتاب میدهد که فرد در عینِ توانمندی در انتقام یا نگهداری مال، با گشادهدستی و سعهصدر با دیگران برخورد میکند.
تلفظ
این واژه به صورت /karam-o-bakh-sheš/ تلفظ میشود.
در جدول
این عبارت به دلیل هشت حرفی بودن، گاهی در جدولهای متقاطع به عنوان پاسخ مستقیم برای مفاهیمی چون سخاوتِ بیدریغ یا بزرگمنشی استفاده میشود.
به انگلیسی
واژه Generosity برای جنبه سخاوت و بخشندگیِ مالی، و واژه Clemency یا Grace برای جنبه عفو و گذشت از خطا به کار میرود.
به عربی
در زبان عربی از «الجود والکرم» برای اشاره به گشادهدستی و از «العفو والمغفرة» برای اشاره به گذشت از خطا استفاده میشود.
نماد چیست
در فرهنگ ادبی، «حاتم طایی» نماد بارز کرم و سخاوت است. در نگاهی طبیعتگرایانه، «باران» به دلیل بخششِ بیتفاوت و همگانیِ حیات به همه موجودات، نماد عینی کرم و بخششِ الهی و بیدریغ تلقی میشود.
جمعبندی و توضیح کامل کرم و بخشش
ترکیب «کرم و بخشش» بازتابدهنده والاترین فضایل اخلاقی در فرهنگ ایرانی-اسلامی است. این مفهوم فراتر از یک عملِ ساده، نشاندهندهٔ بزرگی روحِ انسانی است که در آن «کرم» ناظر به بزرگواری در اعطا و «بخشش» ناظر به سعهصدر در نادیده گرفتن خطاهای دیگران است.
این دو مفهوم در کنار هم، تعادلی میانِ بذلِ دارایی و گذشتِ رفتاری ایجاد میکنند که در سنتهای اخلاقی، از صفاتِ برجستهٔ اولیای الهی و انسانهای آزاده و کریمطبع محسوب میشود.